Aanstekelijke gekte en visueel spektakel in Ahoy

Aanstekelijke gekte en visueel spektakel in Ahoy

[ad_1]


Een in coronatijd collectieve hunkering naar het verzetten van de zinnen. Dat droeg de heerlijk ongecompliceerde act van de Litouwse groep The Roop meteen aan het begin van de eerste avond van het Eurovisie Songfestival in Rotterdam uit. ‘Discoteque’ tikte alle typische vinkjes aan: aanstekelijke gekte, knalgele outfits en malle danspasjes die je alleen doet als je je alleen waant. Litouwen plaatste zich er mee voor de finale.
Het Eurovisie Songfestival, het eerste in het oog springende internationale muziekevenement sinds vorig jaar maart, trapte gisteravond af in Ahoy Rotterdam en live op televisie af met de eerste halve finale. Zestien landen traden op, tien plaatsten zich voor de finale zaterdag. Door de overwinning van zanger Duncan Laurence (2019) – hij opende de show gisteravond met zijn nummer ‘Feel Something’ in een elegant strak rood decor – staat de Nederlandse kandidaat van dit jaar, Jeangu Macrooy, al direct in de finale.

Lees ook dit commentaar: Songfestival is viering van diversiteit en gekkigheid

Dat is, sinds Teach-In (‘Ding-a-Dong’, 1975) het festival won, een nieuw gegeven voor dit land dat in totaal zestig keer deelnam en er zeer wisselend succes behaalde – meestentijds de middenmoot met enkele uitschieters naar boven en vaker naar beneden. De relatieve rust, er staat deze halve finales (donderdag is de volgende) nu eens níets op het spel, heeft iets onwerkelijks.
Positieve coronatesten
Het is de vijfde keer dat het Songfestival in Nederland plaatsvindt, maar de drive van deze Rotterdamse editie is voelbaar: groots imponeren in Europa en corona buiten de deur houden. Dat laatste lukte, ondanks de vele voorzorgsmaatregelen zoals een flink testpaviljoen en artiesten in gescheiden bubbels, deze week toch niet goed. Zondag bij de openingsceremonie naast de Erasmusbrug ontbraken zowel Polen als IJsland door positieve testen in hun delegaties. Vervolgens bleven ook Malta en Roemenië uit voorzorg weg van het ontvangst op de turquoise loper – ze slapen immers in hetzelfde hotel. Na negatieve testuitslagen konden de laatste landen gisteravond toch deelnemen.
Door de vele aanpassingen in de draaiboeken van het Eurovisie Songfestival reikt de creativiteit om tijdens een lockdown voor 200 miljoen kijkers tot iets boeiends te komen tot een hoog niveau. Allereerst is deze 65e editie een festijn van nostalgie. Gisteravond vertelden Eurovisie-coryfeeën als de Ierse zanger Johnny Logan en Lenny ‘De Troubadour’ Kuhr in een warme terugblik over de impact van hun deelname en hoe ze elk jaar rond deze tijd weer worden benaderd. Drievoudig winnaar Logan, een stuk grijzer: „En hoe we voor altijd Eurovisie-geschiedenis zullen zijn.”
Davina Michelle en Thekla Reuten tijdens hun tussenact bij de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival. Foto Sander Koning/ANP

De theatrale tussenact ‘The Power of Water’ na alle optredende landen was gisteravond visueel ronduit spectaculair. De goed zingende zangeres Davina Michelle, actrice Thekla Reuten en vele dansers brachten een nummer over hoe Nederland en water onlosmakelijk met elkaar verbonden. Hard was de schakeling naar de Deltawerken in Zeeland waar Michelle een muur van water op zich zag komen. Daarna gutste het water via augmented reality door Ahoy.

Lees ook dit interview met commentator Sander Lantinga: ‘Ierland had natuurlijk allang U2 moeten sturen’

Favorieten en afvallers
In het deelnemersveld zongen favorieten als Malta (soulpop van zangeres Destiny vol zelfliefde en bodypositivisme) en Israël, de blikvangende Israëlische sterzangeres Eden Alane (21) – fris, jong, modern in een Ariane Grande-stijl met ijlhoge fluitnoten – zich naar de finale. Ook België, Rusland, Azerbeidjan, Cyprus en Zweden zijn door; de Zweeds-Congolese zanger Tusse (19) klom van blijdschap bij de persconferentie na afloop op de desk. „Ik ben zo blij dat ik word gehoord.” De schel-hysterische neo-futuristische inzending van Oekraïne werd tussen reacties van verbazing en bewondering ook finalist.
Go A uit Oekraïne met het nummer Shum tijdens de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival. Foto Sander Koning/ANP
Kroatië kwam met het moderne elektropopliedje ‘Tick-Tock’ leuk over maar viel af. En ook Ierland en Australië (met een eerder opgenomen video) legden het af. Valse noten betekende tevens het einde van de van tevoren kansrijk ingeschatte jonge, Roemeense Roxen. Tussen ander matige, afgevallen acts, zoals Noord-Macedonië (melodramatische Disney-ballade met kitschy snik) en Slovenië (statische performance met gedragen ‘halleluja’s’), was de Noorse zanger TIX opvallend: als fors uitgevallen engel die zijn zonnebril ophoudt wegens het Tourette-syndroom sloeg hij demonen van zich af in een matig popliedje, maar bereikte toch de finale.
Een grote opluchting voor de artiesten, sommigen waren er zichtbaar ontroerd door of toonden zich juist extatisch blij, was dat ze weer zongen voor publiek. Omdat het Songfestival is aangemerkt als Fieldlab-evenement stroomden maandagmiddag de eerste bezoekers Ahoy binnen voor een van de in totaal negen shows deze week (de twee halve finales en grote finale hebben een generale editie, een show voor de jury en dan is er de live tv-show). Steeds mogen 3500, binnen 24 uur geteste, bezoekers op de tribunes zitten. Rondlopen moet met mondkapje. Van de 31.500 mensen die het Songfestival in totaal bezoeken betalen fans het meeste voor de finale-liveshow zaterdag: 249,75 euro op de eerste ring.
Eden Alene uit Israël plaatste zich dinsdagavond met ijlhoge fluitnoten voor de finale van het Eurovisie Songfestival. Foto Patrick van Emst/ANP

Nieuwsbrief
NRC Boeken

Het laatste boekennieuws met onze recensies, de interessantste artikelen en interviews

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *