Australiërs in het buitenland kunnen al een jaar niet naar huis




Lucy Morley (56) is zo teleurgesteld in het gebrek aan daadkracht van de Australische regering, dat ze twijfelt of ze nog wel terug wil. Samen met haar partner probeert ze al ruim een half jaar vanuit het Verenigd Koninkrijk naar huis te komen. Morley had vrijwilligerswerk gedaan in Griekenland en wilde terug naar huis om haar kinderen te zien. Van Kreta zou ze via Londen naar Sydney vliegen, maar toen ze eenmaal in het Verenigd Koninkrijk was, werd haar vlucht naar Australië geannuleerd.Ze besloot in het Verenigd Koninkrijk te blijven om te wachten op een volgende vlucht, omdat haar partner een Brits paspoort heeft. Maar die volgende vlucht kwam nooit. Morley woont nog steeds in Londen. Al haar spaargeld is opgegaan aan geannuleerde tickets en haar visum. „Het is ongelooflijk dat Australië ons het recht ontneemt om naar huis te gaan tijdens een pandemie. Ik voel me enorm in de steek gelaten”, zegt ze. Volgens officiële cijfers zitten zo’n veertigduizend Australiërs nog altijd vast in het buitenland, als gevolg van het keiharde coronabeleid van de Australische overheid. Sinds maart 2020 mag je alleen met een Australisch paspoort of een verblijfsvergunning het land in.Zelfs dat biedt geen zekerheid. Wekelijks krijgen ongeveer zesduizend Australiërs toestemming naar huis te vliegen. Die limiet wordt regelmatig aangepast, zoals in januari toen er zorgen waren over de meer besmettelijke Britse variant van het coronavirus. Zo kunnen zelfs mensen met een ticket niet allemaal vertrekken.

Lees ook: Nederland haalde vorig jaar 50.000 reizigers terug

De Australische regering organiseert mondjesmaat repatriëringsvluchten. Die zijn niet gratis. Volgens Morley kosten de vluchten tussen 1.300 en 5.200 euro, en zodra ze beschikbaar komen, zijn ze in mum van tijd uitverkocht. Bovendien moet iedereen die het land binnenkomt, verplicht twee weken op eigen kosten in quarantaine in een hotel. Dat kost zo’n tweeduizend euro. BusinessclassDoor de kunstmatige schaarste rijzen ook de prijzen voor commerciële vluchten de pan uit. Luchtvaartmaatschappijen geven de voorkeur aan passagiers die de duurste tickets kopen, ontdekte de Nederlandse Australiër Pieter den Heten (45). Hij werkte een paar maanden in Duitsland en stond op het punt om terug te keren naar Sydney toen de grenzen werden gesloten. „Ik kreeg te horen dat ik mijn ticket maar beter kon upgraden naar businessclass, als ik kans wilde maken om thuis te komen.” Zo’n ticket kost gemiddeld vijfduizend euro, maar op het hoogtepunt van de pandemie betaalden Australiërs tot wel twaalfduizend euro. Den Heten lanceerde twee websites waarop hij informatie en verhalen van gestrande Australiërs verzamelt. „Mensen in Australië hadden zo weinig begrip voor mijn situatie dat ik besloot actie te voeren. Met mij ging het nog wel redelijk – ik kon bij familie en vrienden terecht en werkte als freelancer – maar ik ken verhalen van mensen die echt dakloos zijn geworden.” Uiteindelijk lukte het Den Heten om terug te vliegen naar Sydney en kon hij na ruim negen maanden zijn vriendin weer zien. Op moederdag kwam Cindy Buitenhuis (45) erachter dat haar moeder in Australië ernstig ziek is. „Toen ik haar belde vertelde ze dat ze zich al een tijd niet goed voelde. Drie dagen later bleek het terminale kanker te zijn.” Buitenhuis heeft een Nederlandse vader. Ze is opgegroeid in Australië, maar woont al een paar jaar in Den Bosch, waar ze werkt voor een Australisch bedrijf. Ze boekte meteen een vlucht om zo snel mogelijk bij haar moeder in Adelaide te kunnen zijn. Maar twee dagen voor haar vertrek werd die geannuleerd. Daarna is het haar niet gelukt om een nieuw ticket te boeken. „Mensen snappen niet waarom ik niet gewoon naar huis kom. Ik vind het zelf ook haast niet uit te leggen”, zegt Buitenhuis.Het keiharde beleid heeft wel het gewenste effect: corona is in Australië zo goed als uitgebannen. Tot nu toe zijn er in totaal ruim 29.000 besmettingen gemeld en negenhonderd coronadoden op een bevolking van 25 miljoen inwoners. Een sterk contrast met de Nederlandse cijfers: sinds het begin van de pandemie zijn hier meer dan een miljoen besmettingen en ruim zestienduizend doden geteld. Deskundigen prijzen de snelle sluiting van de grenzen en de verplichte quarantaine. Het gewone leven is weer op gang gekomen; de stranden liggen vol, restaurants en winkels zijn open.Veel steunDe Australische premier Scott Morrison zei in september dat hij hoopte „tegen Kerstmis de meeste, zo niet alle mensen thuis te hebben”, maar hij is op die belofte teruggekomen. Plan van de regering is nu om de quarantainefaciliteiten uit te breiden zodat er in mei en juni meer mensen opgenomen kunnen worden. Er is veel steun voor het strenge regeringsbeleid en weinig begrip voor Australiërs die het nog niet is gelukt om terug te keren naar huis. Ze hadden maar meteen terug moeten komen, is een veelgehoord argument. „Daar word ik woedend van,” zegt Morley. „Ik ben het beu dat Australië pocht over hoe succesvol het de pandemie heeft aangepakt. Zolang er nog Australiërs vast zitten in het buitenland, is het coronabeleid geen succes. Het is een ramp.”Na verschillende pogingen om terug te keren heeft Buitenhuis noodgedwongen besloten voorlopig in Nederland te blijven. „Alles bij elkaar kost het zeker tienduizend dollar om mijn moeder te bezoeken, en dan weet ik niet zeker of ik ook echt kan gaan”, legt ze uit. Ze ervaart de situatie als zo stressvol dat ze ervoor in therapie is gegaan. „Mijn moeder is nog steeds terminaal. Iedere keer als het me weer niet lukte om een vlucht te bemachtigen raakte zij ook meer in de stress, dat is slecht voor haar gezondheid. Ze heeft liever dat ik veilig hier blijf en afwacht. Maar als mijn moeder komt te overlijden terwijl ik nog steeds hier zit, zal ik het mezelf nooit kunnen vergeven.”

Nieuwsbrief
NRC Vandaag

Elke ochtend een overzicht van onze beste stukken en al het belangrijke andere nieuws

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *