Blijf niet te lang zitten

Blijf niet te lang zitten

[ad_1]


Het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid adviseert ons sinds 8 april via een speciale website om elk halfuur even te bewegen. Wie dat nalaat, heeft een verhoogde kans op allerlei nare ziektes en kan eerder doodgaan. Volgens het ministerie zijn we in Nederland „Europees kampioen zitten”. „In geen enkel ander land zit zo’n groot gedeelte (32 procent) van de bevolking meer dan 8,5 uur op een dag.” Daarvan voltrekt zich 4,4 uur op het werk.Het is even schrikken als je zoiets voor het eerst leest, maar schrik vooral niet te hevig, want dan ga je nog eerder dood – en bereikt het ministerie het tegenovergestelde van wat het beoogt. Het ministerie pakt op deze website stevig uit. Je kon deelnemen aan een online kick-offbijeenkomst over lichamelijke onderbelasting, er is een challenge, waarbij je dagelijks via WhatsApp drie berichten met tips voor beweging krijgt, en je kunt factsheets bekijken, een masterclass volgen, een toolbox openen en een toolkit downloaden. Een hele verrijking dus, die website, zij het niet in de eerste plaats voor de Nederlandse taal – but who cares. Mij sprak vooral de titel van de campagne aan: „Elk halfuur even bewegen. Zet ook de stap!” Ik kan er wel heel ironisch over doen, maar het is een onmiskenbaar feit dat ook ik tot de doelgroep van het ministerie behoor: mensen die het grootste deel van hun werkdag zittend doorbrengen. Een ongezond volkje, als ik het ministerie mag geloven. Ze zitten maar de godganse dag op kantoor of, nog erger, thuis koffie en thee (met te veel suiker) te slobberen achter hun computer, en ze staan alleen op om een postpakketje aan te nemen of hun partner lastig te vallen. Daarom roept het ministerie deze mensen op voortaan elk half uur even te bewegen. „Bijvoorbeeld door vaker op te staan, wandelend te vergaderen, even de polsen los te maken of een paar squats te doen.” Een sluwe zin van het ministerie, want onmiddellijk voelde ik me genoodzaakt op te zoeken wat een squat precies is – een vorm van kniebuiging – en hoe je hem (haar?) uitvoert: door te doen alsof je op de wc-bril plaatsneemt, merkte ik, en dan liefst tien keer achter elkaar. Zoiets is goed te combineren met normaal wc-bezoek, behalve als de nood te hoog is.En dit is nog maar het begin. De website van het ministerie bevat ook een „bewegingsschema voor kantoorwerkers”. Ik neem het snel even door. Ieder half uur staat een andere activiteit gepland, variërend van tien minuten ochtendyoga, via lunge-oefeningen (niet te verwarren met lunchpauze) voor het onderlichaam, naar aanspannen en ontspannen van de billen, het strekken van de pols, het staande bellen, het verrichten van een huishoudelijk taakje, tot aan het einde van de werkdag een oefening voor hakken en billen en een rondje wandelen.Tussen al die oefeningen door word je geacht te doen waarvoor je betaald wordt: je werk. Misschien lukt dat op het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid heel goed, maar zelf was ik al halverwege deze column zó uitgeput dat ik besloot de rest van de werkdag te volstaan met het ontspannen van de billen. Zou ik de enige zijn en blijven we in Nederland op die manier „Europees kampioen zitten”? Het zou jammer zijn van de miljoenen die zo’n overheidscampagne ongetwijfeld kost.

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 12 april 2021

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *