Blote benen en dansende vlinders op Sinfonietta String Festival Zeeland

Blote benen en dansende vlinders op Sinfonietta String Festival Zeeland

[ad_1]


Een weekend vol strijkersmuziek in al haar facetten. Dat is in een notendop het Sinfonietta String Festival Zeeland dat in mei 2019 voor het eerst plaatsvond. Na een gedwongen coronapauze vorig jaar stelde organiserend strijkorkest Amsterdam Sinfonietta voor afgelopen zondag een online editie samen, opgenomen in het Zeeuwse Middelburg en Veere.
Op het programma onder meer de première van een korte muziekfilm. Voor Tango liet filmmakersduo Georgios Rietveld en Maarten Corbijn zich inspireren door de ‘Lente’ en de ‘Zomer’ uit Astor Piazzolla’s De vier seizoenen van Buenos Aires.

Lees ook de recensie van het nieuwe fotoboek van Maarten Corbijn: Heb de foto’s in ‘Corbino’s bijbel’ lief

Vooropgesteld: de zwart-witbeelden zijn fraai, Amsterdam Sinfonietta speelt gepassioneerd en tangoduo Santos David danst heerlijk. Toch levert het samengaan van muziek en film weinig meerwaarde op. Het voortdurende geschakel tussen ‘scènes’ (Sinfonietta in wat een ballroom lijkt, concertmeester Candida Thompson voor een kerkje, aan de waterkant, of in wuivend helmgras) wordt op den duur voorspelbaar. Bovendien vinken Rietveld en Corbijn in krap een kwartier nogal wat obligate tango-clichés af: de broeierige blik, het blote vrouwenbeen, de gestileerde bijna-kus op een zwoel glissando.

Krachtig toucher
Visueel spektakel luisterde ook het slotconcert in de Grote Kerk van Veere op. Onder een caleidoscoop van felle kleuren en fladderende vleugeltjes (lichtprojecties van designerscollectief Blauwe Uur) soleerde pianist Tamara Stefanovich in de briljant georkestreerde Drie Vlinderdansen van Peter-Jan Wagemans.
De Atlasvlinder toog voorbij in een dromerige zweefvlucht van glijdende strijkers en Messiaen-achtige piano-akkoorden die weerklonken in microtonaal verstemde echo’s op band. Mooi ook hoe Stefanovich de Nachtpauwoog portretteerde met gewichtsloze pianistiek en watervlugge versieringen
Eveneens op het programma: het Pianoconcert (d-klein) dat de twaalfjarige Ferruccio Busoni in 1878 componeerde. Waar de Italiaan op latere leeftijd laveerde tussen vroeg-modernisme en kunstige Bach-bewerkingen, daar stonden hier Schubert en Mendelssohn nog model. Grillige vroegromantiek met het proto-puberale hart op de tong. Met een krachtig toucher en stuwend samenspel tekenden Stefanovich en Amsterdam Sinfonietta voor een meeslepende uitvoering.

Strijkersfestival
Sinfonietta String Festival Zeeland – Piazzolla, Beethoven, Busoni, Wagemans. Met Rietveld & Corbijn, Tamara Stefanovich, Daniel Bard, Amsterdam Sinfonietta. Gehoord: 6/6. Terugkijken via: sinfonietta.nl

●●●●●

Nieuwsbrief
NRC Cultuurgids

Wat moet je deze week zien, horen of luisteren? Onze redacteuren recenseren en tippen

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *