Carlo Huisman, winnaar van de America’s Cup: ‘Deze boot voelt alsof je in een vliegtuig zit, met het raam open’




Aan de andere kant van de wereld, in coronavrij Nieuw Zeeland, kwam woensdag een droom uit voor zeiler Carlo Huisman. Met Team New Zealand won hij voor de tweede keer op rij de America’s Cup, de meest prestigieuze prijs in zijn sport, met een traditie die teruggaat tot 1851. Wat deze 36ste editie zo speciaal maakte: het gebeurde voor eigen publiek, in Waitema Harbour in Auckland, City of Sails. Meer dan 40.000 toeschouwers trotseerden de zomerse hitte en vierden een volksfeest op de kade toen de nationale ploeg het Italiaanse Luna Rossa de genadeklap had gegeven. „Dit was de ultieme beleving voor Nieuw Zeeland”, zegt Huisman vanuit Auckland, een dag na de feestelijkheden. Zeilen is ongekend populair in het afgelegen eilandenrijk. Volgens Huisman, al zes jaar in Nieuw-Zeelandse dienst, kan de faam van zijn zeilteam de vergelijking met de All Blacks doorstaan, ook al heeft de nationale rugbyploeg, niet alleen in het land zelf, een bijna mythische status. „Ik denk dat het van dezelfde orde is. Wat deze sport aantrekkelijker maakt is dat zeilers zoveel meer benaderbaar zijn. Dat zie je terug. Iedereen zit op het water, ze kunnen dicht bij ons komen, en we vieren dit samen. Dat is iets unieks, dat zie je in weinig andere sporten. Er waren tweeduizend bootjes op het water toen wij de America’s Cup wonnen.”Carlo Huisman is zo’n zes jaar professioneel zeiler, maar heeft al een prijzenkast waar weinig collega’s aan kunnen tippen. Hij won twee keer de America’s Cup – de eerste keer met dezelfde ploeg in 2017 in Bermuda – hij won de Australische klassieker Sydney-Hobart en zeilde onder schipper Bouwe Bekking met Team Brunel naar de derde plaats in de Volvo Ocean Race van 2017-2018. Team New Zealand onderweg voor eigen publiek in Waitema Harbour, Auckland in de 36ste editie van de America’s Cup.
Foto Simon Watts/Reuters
Hij was in 2015 door de Nieuw-Zeelandse ploeg uitgenodigd voor de unieke catamaran die de America’s Cup in Bermuda zou veroveren: de ‘cat’ was uitgerust met ingenieus ingebouwde ‘hometrainers’, waarmee de zeiltrimmers aan boord niet met hun armen, maar met hun benen energie opwekten. De innovatie leverde spectaculaire beelden op, en een Nieuw-Zeelandse overwinning op het Amerikaanse Oracle, met aan boord een Hollandse fietser-op-zee. Inmiddels is Huisman blij dat de fietsen niet meer worden gebruikt in het nieuwste ontwerp. „Destijds ging het hard, de boot was wendbaar, maar uiteindelijk zaten we op een kleine catamaran met fietsen aan boord. Het was uniek, speciaal, het was out-of-the-box, maar de boot was net iets te apart. We kregen heel veel aandacht en ik ben trots dat we dat gedaan hebben. Maar je zult nooit een andere boot zien zeilen met fietsen aan boord. Het stond te ver af van het echte zeilen. De boot die we nu varen wordt echt gezien als een boot voor de America’s Cup. Alles klopt. Hij is groot, ontzettend snel, ontzettend wendbaar, en sneller dan de cat die we in Bermuda hadden. Dit is de snelste zeilboot die ooit is gebouwd. Het is moeilijk te beschrijven hoe tof het is om zo’n boot te zeilen.”

Lees ook dit interview met Carlo Huisman uit 2019

Doe toch eens een poging. „Alsof je in een vliegtuig zit met het raam open. De power is indrukwekkend. Als je zeilt met meer dan 15 knopen wind [boven windkracht 5] gaat die boot ontzettend hard. We hebben microfoons in onze helmen, we hebben headphones op met noise cancelling. Er komt zó’n bak met wind over die boot heen als je bijna honderd kilometer per uur vaart. Met de windsnelheid zelf erbij heb je 120 kilometer per uur aan wind in je gezicht. Dat is heel intens als je moet blijven presteren. Onze topsnelheid lag boven de honderd kilometer per uur. Toen we een nieuw snelheidsrecord hadden gehaald zei ik tegen de gasten die voor het eerst meededen: probeer er ook van te genieten. Want er zijn maar heel weinig mensen die zo hard hebben gezeild als jullie net hebben gedaan.”De America’s Cup geeft altijd een blik in de toekomst van het zeilen. Geldt dat ook voor deze generatie raceboten? Of komt een gewone zeiler niet in aanraking met dit nieuwe zeilen?„De Cup heeft altijd een rol gespeeld bij de ontwikkeling in het zeilen. In 2013 begon Team New Zealand met foilen [de draagvleugels aan de zijkant die voor een opwaartse druk zorgen, waardoor de boot boven het water gaat ‘zweven’]. Nu zie je foilen overal in de watersport. De technieken die betaalbaar kunnen worden gemaakt komen door in de breedtesport.”Team New Zealand onderweg naar de zege in Auckland.
Foto Simon Watts/Reuters
Wat is de volgende stap in de ontwikkeling van de America’s Cup?„Ik denk dat het huidige ontwerp nog lang niet uitontwikkeld is. Dus ik verwacht, en ik hoop, dat we bij dit design blijven. Dat zorgt er ook voor dat er meer uitdagers komen uit andere landen, omdat zij al zo’n boot hebben. Dan wordt het betaalbaarder om een campagne te starten.”Jij hebt in een paar jaar tijd de absolute top bereikt. Wat is er voor jou nog te halen?„Hoe stom het ook is, hoe jong ik ook nog ben, ik ben ondertussen een van de meer ervaren zeilers in het team. Ik wil heel erg graag doorgaan. Ik mag van geluk spreken. Ik heb veel contact met mensen in Nederland en de rest van Europa. Die zien mij hier in die mensenmassa en zeggen: je zou gek zijn als je terugkomt. Ik wil heel graag het Europese zeilseizoen meepakken, maar dat is er niet. De kans is groot dat ik hier blijf. Ze willen mij graag houden, ik ken deze boot goed.” Een paar jaar geleden leek het erop dat er ook een Nederlandse boot zou meedoen aan de America’s Cup, nota bene van jouw eigen zeilvereniging, De Maas in Rotterdam. „Ik vond het super dat ze ermee bezig waren. Ik realiseer me hoe moeilijk het is om het van de grond te krijgen. Ik hoop dat ze er nog een keer vol gas voor gaan. Ik ben blij dat de Cup nu publiciteit krijgt in Nederland, misschien kan ik daarbij helpen. Als er een Nederlandse uitdager bij komt is dat fantastisch. Dit is ook wel het moment, denk ik. Zeker als we bij deze boten blijven. Dan wordt het beter betaalbaar en is het speelveld gelijk voor iedereen.” Maar op een overstap van jou hoeven ze niet te rekenen. „Ik zit in een luxe situatie. Ik voel me heel erg verbonden met Team New Zealand. Ik heb het grootste deel van de afgelopen zes jaar met hen doorgebracht. Dit is bijna mijn tweede thuis.” Team New Zealand in gevecht met Luna Rossa (links) tijdens de tiende race van de America’s Cup.
Foto AFP
Je leeft in een coronavrij land. Dat is in Europa bijna niet meer voor te stellen. Nieuw Zeeland speelt rugby en cricket in volle stadions, deze week is het feest bij jou in de stad. Sta je daar nog bij stil?„Ik vergeet het af en toe. Laatst dacht ik: na de America’s Cup ga ik lekker even terug naar Europa, om iedereen weer te zien, lekker reizen … oh nee. Je vergeet het bijna als je zelf in een land zit zonder corona. We hebben een paar keer een semi-lockdown gehad omdat er iemand besmet was. Dan moet je in je eigen bubbel blijven en mondkapjes dragen. Maar dat duurt een paar dagen. De samenleving is nu normaal. Er zijn volgens mij geen gevallen op dit moment.” Lukt dat omdat Nieuw Zeeland zo geïsoleerd ligt, of zegt het ook iets over de mentaliteit? „Het pas wel in deze cultuur: we doen het met z’n allen. Een klein land dat tegen de wereld op wil boksen, met vijf miljoen mensen aan de andere kant van de wereld. Er kwam hier als eerste een heel strenge lockdown van een maand. Dat was heel zwaar, de moeilijkste periode voor mij. Onze boot was op weg naar Europa voor de World Series, dus we konden niet zeilen. En we moesten thuisblijven. Je mocht alleen je huis uit voor boodschappen of een blokje om. We hadden ongeveer 150 gevallen. Maar nu hebben we al maanden geen Covid meer en alle sportevenementen gaan normaal door, met volle stadions. Dat is super.”

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *