De openbaar aanklager op campagne




Overal in Amerika is de verkiezingskoorts gezakt, behalve in New York. Volgende maand kiezen de Democraten hun kandidaat voor de burgemeestersverkiezingen van november. Voormalig presidentskandidaat Andrew Yang lacht me toe vanaf grote banieren, de boord open, een sjaal over zijn colbert. Laten we wel wezen, als het coronajaar ons iets heeft geleerd, dan is het dat de burgemeester van New York weinig te vertellen heeft. Het was gouverneur Andrew Cuomo die het beleid bepaalde, niet Bill de Blasio. Daarom kijk ik met meer aandacht naar de poster van Tahanie Aboushi, kandidaat in een andere verkiezing dit jaar, die van hoofdofficier van justitie in Manhattan. ‘A Vision for Radical Change’ staat erop. De winnaar van deze verkiezingen zal leiding geven aan het strafrechtelijk onderzoek naar Donald Trump en diens belastingaangiften. Ik kijk naar een debat tussen de kandidaten over hét progressieve thema van dit tijdsgewricht: underserved communities, verwaarloosde gemeenschappen. Zes van de acht kandidaten zijn vrouw, zes van de acht noemen zich ‘links’. Twee kandidaten blijken de kosten van het parket te willen halveren. Drie van hen willen levenslange gevangenisstraf afschaffen. Zes van hen willen alleen nog de minimumstraffen eisen.Als een zwarte jongen de kandidaten tijdens het debat vertelt dat hij als 13-jarige ten onrechte werd aangehouden, antwoorden de kandidaten met hun eigen levensverhaal. Drie van hen zijn zelf afkomstig uit arme wijken waar de politie extra vaak rondjes reed en straatkinderen voor bendeleden aanzag. Het was voor hen, zeggen ze, een reden om rechten te studeren. Ze zijn zélf slachtoffer geweest.Advocate Tahanie Aboushi : „Voor mij is strafrechthervorming heel persoonlijk, omdat mijn vader toen ik klein was tot 22 jaar gevangenisstraf werd veroordeeld. Ik wijd mijn loopbaan sindsdien aan het verantwoordelijk houden van de politie.” De andere kandidaten beloven eerst te zullen „luisteren” naar leden van gemeenschappen van kleur voor ze iemand arresteren. Criminaliteit vraagt volgens hen om een „holistische” benadering: huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs moeten eerst op orde worden gebracht. In een ander debat zal Aboushi een witte collega voor de voeten werpen dat „jij vanuit jouw bevoorrechte positie” nooit een goede openbaar aanklager kan zijn in de ogen van mensen die zij zou vervolgen. Impliciet: de meeste daarvan zijn niet wit. Vinden de kandidaten dat slachtofferschap aanleiding zou moeten zijn voor strafvermindering, vraagt een medewerker van een organisatie tegen huiselijk geweld. „We moeten dat zeker in ogenschouw nemen”, zegt Diana Florence. „We moeten onmiddellijk vervolging staken”, zegt Alvin Bragg. „Voor daders die ook slachtoffer zijn van huiselijk geweld moeten de straffen omlaag”, zegt Aboushi. Hoor ik nou mensen die verantwoordelijk willen worden voor de toepassing van het strafrecht in Manhattan zeggen dat justitie niet blind moet zijn? Dat wie zich slachtoffer kan noemen, coulanter behandeld zal worden?„Ja, dat heb je goed gehoord”, zegt Liz Crotty als ik haar bel. De officier van justitie doet ook een gooi naar deze topbaan en was de enige kandidaat die het niet eens is met de rest. „Ik heb ongeveer duizend huiselijk geweld-zaken gedaan in mijn carrière, als aanklager en als verdediger. Er zijn altijd twee kanten aan het verhaal”, zegt ze. „Ik probeer ze individueel te bekijken.” Op 7th Avenue zie ik een rij kleine posters met de acht kandidaat-aanklagers. In grote zwarte letters staat ernaast geschilderd: „Please Help $”.

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *