Een snelle of een eerlijke compensatie: kies er één




De menselijke maat was kwijt bij de aanpak van fraude met kinderopvangtoeslagen, maar het lukt de Belastingdienst ook nu niet om hem terug te vinden. Dat blijkt uit de verhalen van acht gedupeerde ouders die maandagavond hun verhaal deelden in de Tweede Kamer. Een groot aantal ouders (ruim 11.000) heeft inmiddels 30.000 euro compensatiegeld gekregen, maar de problemen die de Toeslagenaffaire heeft veroorzaakt zijn te ingewikkeld om in een grootschalige aanpak te vangen. In 2014 bleek dat toeslagen van honderden burgers ten onrechte waren stopgezet als gevolg van een uit de hand gelopen fraudeaanpak. Later werd duidelijk dat het er duizenden waren, en dit voorjaar hebben zich ruim 35.000 mensen gemeld voor een compensatieregeling. De 30.000 euro is een poging om met de verfroller de grootste vlekken weg te werken, maar de verf is op veel plekken te dun en sommige stukken zijn helemaal overgeslagen.Hoe meer verhalen de gedupeerde ouders maandagavond in een commissiezaal van de Tweede Kamer delen, hoe ingewikkelder het blijkt om hen eerlijk te compenseren. De Belastingdienst heeft bijvoorbeeld niet bij iedereen evenveel rente over de schuld van de terugvorderingen gerekend, vertelt Joe ten Cate. Getroffen ouders zijn, soms noodgedwongen, verschillend met hun onterechte toeslagenschuld omgegaan. De één is in de schuldsanering gegaan, de ander heeft alles terugbetaald, soms met hulp van naasten. Veel mensen hebben de 30.000 euro ook helemaal niet ontvangen, bijvoorbeeld omdat ze kinderopvangtoeslag aanvroegen vóór 2012, toen de Belastingdienst van computersysteem wisselde.De ‘Catshuisregeling’, zoals de uitbetaling van 30.000 euro is gaan heten, is ook pas het begin van de compensatie, belooft staatssecretaris Alexandra van Huffelen (Financiën, D66) in haar laatste voortgangsrapport over de afwikkeling van de Toeslagenaffaire. „Het verhaal van de ouder staat centraal”, staat er over het doel, en „de beoordeling is ruimhartig”.De gedupeerde Renate Wolbers zei maandag in de Tweede Kamer: „Ik ben op papier gescheiden, maar mijn partner heeft net zoveel betaald als ik en heeft net zoveel geleden. En dan moet ik als aanvrager mijn compensatie met hem delen? Allerminst ruimhartig.”Maar om recht te doen aan alle verhalen, moet elke zaak van dichtbij worden bekeken, tonen de verhalen van de gedupeerde ouders aan. Een onmogelijke opgave voor de ‘Commissie Werkelijke Schade’, die in de eerste week van april twaalf zaken heeft afgerond. Van Huffelen heeft vorig jaar herhaaldelijk gezegd dat snelheid en zorgvuldigheid moeilijk samengaan. De Tweede Kamer weet ook niet waar ze moet beginnen, blijkt uit vragen die de ouders maandagavond krijgen. Verschillende Kamerleden vragen: wat moet er als eerste gebeuren?Daarvoor dragen de ouders ook oplossingen aan. De meeste hebben veel vertrouwen in de ‘persoonlijk zaakbehandelaar’, een ambtenaar die slachtoffers begeleidt. „Het zijn mensen met veel kennis en een goede instelling, maar te weinig bevoegdheden om zelf te beslissen”, zegt Jacqueline Massop. Op dit moment hakt de ‘Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen’ van de Belastingdienst de knoop door. Vaak is de schade ook niet in geld uit te drukken. Mensen zijn naar het buitenland gevlucht, kinderen uit huis gehaald, huwelijken opgebroken. „Hoe kan de waarde van herstel geschat worden”, vraagt Lynn Woodrow. „Ik heb in 2017 een suïcidepoging gedaan, dus vertel mij maar wat de waarde van mijn leven is.”

Lees ook: Snelle compensatie heeft hersteloperatie Toeslagenaffaire vertraagd

Nieuwsbrief
NRC De Haagse Stemming

Volg de formatie op de voet en word zelf een Haagse ingewijde

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *