Het filmen begon weer – NRC

Het filmen begon weer – NRC

[ad_1]


Bethesda Terrace, zo’n plek in Central Park die al decennia in films en series voorbij komt, van It Should Happen to You tot Dr. Who. Toen ik er liep, een paar weken geleden, zag ik ineens filmlampen en een stukje rails. Een paar wandelaars hingen over de reling van Terrace Drive om te zien of er beroemde acteurs stonden. Dat niet, maar: er werd weer gefilmd!New York, het decor van de wereld. Ik las, in het kader van de première van Friends: The Reunion, vorige week, dat de serie na de finale in 2004 zeker vijf miljard keer is bekeken op verschillende zenders. Vijf miljard keer de Twin Towers (die er nog stonden toen de serie begon), het Empire State Building en het appartement van de vrienden aan Grove Street in Greenwich Village (als zodanig aangegeven op Google Maps).Vijf minuten verderop, in dezelfde Grove Street, wacht ik op Kira Visser, een actrice. We hebben afgesproken in Joseph Leonard, waar haar man Jack Harris als kok werkt. Vóór 13 maart 2020 leidden ze het leven dat we van Friends kennen. Zij een actrice die audities afwisselde met een baantje in een restaurant. Hij een chefkok met twee restaurants onder zijn verantwoordelijkheid. Ze zagen elkaar nauwelijks. Op 12 maart wist ze precies hoe haar week eruit zou zien. Hoe laat ze op de set moest staan – ze speelt een rolletje in de serie Billions. Hoe laat ze vrijdag en zaterdag zou thuiskomen na haar dienst in het restaurant.De dag erna werd het filmen gestaakt en haar restaurant ging dicht, net als de restaurants van haar man. „In 48 uur hadden we alles verloren.”De eerste weken was het nog wel aardig: douchen als het uitkwam, lange wandelingen met de hond. Ze vroegen elkaar ’s ochtends of ze de tandpasta konden proeven – dan hadden ze dus geen corona. Ze mochten een paar weken in het huis van vrienden in Delaware, zodat de New Yorkse muren niet op hen afkwamen. Maar ze moesten ook weer terug en toen was de stad die ze kenden verdwenen.Ze leefden in New York en hadden er heimwee naar. Naar de energie van de populaire restaurants („soms stond je drie uur te wachten op een tafel”), naar lange avonden met vrienden, zelfs naar de toeristen. Covid-19 had hun manier van leven weggevaagd. In november werd ze veertig. Ze heeft geen kinderen, bezit geen eigen huis, al haar vrienden leven net als Jack en zij eeuwig studentikoos in een éénkamerwoning. Even plotseling als de stad werd stilgelegd, kwam ze weer op gang. Er verschenen wonderlijke bouwsels op straat, waar de restaurants wél gasten mochten ontvangen. Ineens waren er weer audities. Eerst drie in een week, toen zeven, toen tien. Het filmen begon weer. Komt ze om 5:15 uur ’s ochtends op de set, dan moet ze eerst nog een sneltest doen, een kwartier wachten en bij een gunstige uitslag krijgt ze een sticker of een speldje, elke dag met een andere kleur. Mondkapjes mogen alleen af als de camera draait en moeten weer op zodra de regisseur ‘cut!’ roept. Er loopt een ‘Covid-politie’ op de set, met groene jassen aan. Achter de camera staan geen schalen met eten en drinken, iedereen luncht in zijn eentje in de kleedkamer. Ze doet nog steeds auditie via Zoom. Soms vraagt de opdrachtgever of ze twee versies wil insturen: eentje mét en eentje zonder mondkapje. Wie weet of ze straks niet een heel seizoen met mondkapjes opnemen.

Nieuwsbrief
NRC Slim Leven

Stukken die je helpen om je leven fijner en je carrière beter te maken

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *