Interview met Het Virus (8)

Interview met Het Virus (8)

[ad_1]


Eerst kwam er alleen een langgerekte schaterlach uit mijn mobieltje, als van iemand die nageniet van een sterke mop. Daarna was het even onwerkelijk stil terwijl ik ademloos afwachtte. Het liefst zou ik hem hebben weggedrukt, maar kon ik dat verantwoorden tegenover de miljarden mensen die zo zwaar onder hem lijden?„Nog steeds alles goed in Nederland?”, onderbrak Het Virus mijn gedachten. Zijn stem trilde nog na van de vrolijkheid.„Waar zit je?” vroeg ik.„Overal, zoals altijd.”„Bij ons is de chaos nu ongeveer compleet”, zei ik. „Iedereen heeft ruzie met iedereen. De burgemeesters en een deel van het volk willen de terrassen open, maar sommige burgemeesters en een ander deel van het volk zijn ertegen. De ziekenhuizen zijn ook tegen, maar er was ook een ziekenhuis dat vóór was. De regering kondigt officieus versoepelingen aan, maar draait ze een week later weer officieel terug. Inmiddels is IC-voorzitter Diederik Gommers boos omdat de regering de ziekenhuizen en de bevolking tegen elkaar uitspeelt, en…”Daar schalde zijn lach alweer. „Prach-tig, prach-tig! Hoe nu verder?” „Niemand die het weet”, zei ik en ik haalde mijn schouders op, hoewel hij dat niet kon zien – of kon hij dat wel degelijk? „We experimenteren met Fieldlab-bijeenkomsten, waar Diederik Gommers trouwens óók tegen is.”„Wie is dat toch?” Hij klonk oprecht verbaasd.„Dat is de enige IC-arts in Nederland die tijd heeft om elke dag in een talkshow te waarschuwen dat ze in de ziekenhuizen straks te weinig tijd hebben.” „Lukt het nu eindelijk met dat vaccineren?” vroeg hij.„Volgens minister De Jonge heeft iedereen op 1 juli de eerste prik gehad, maar niet iedereen gelooft dat, want hij heeft wel meer beloofd.” Het Virus schraapte zijn keel en klonk opeens een stuk ernstiger toen hij zei: „Weet je wat jullie probleem is? Niet alleen bij jullie, maar mondiaal? Jullie willen versoepelingen terwijl de feiten dat nog niet toelaten. Wereldwijd groeit het aantal besmettingen nog steeds exponentieel en lopen de IC’s over. Ook in Nederland is het aantal besmette mensen tweemaal zo groot als een jaar geleden. En wat doen jullie? Zeiken over een open terrasje.” „Dat is toch mooi voor jou?” vroeg ik cynisch.„Natuurlijk”, zei hij, en hij klonk opeens een beetje bedroefd, „maar het betekent óók dat velen van jullie mij nog steeds niet helemaal serieus nemen. Die doen nog altijd alsof ik een soort lastig griepje ben, en er zijn zelfs politici die mijn bestaan min of meer ontkennen. Dat kan toch niet? Heb ik me daarvoor anderhalf jaar lang uitgesloofd en wereldwijd bijna drie miljoen doden veroorzaakt? Wat verwachten jullie nog meer? Dat ik de hele wereld opblaas? Ik ben God niet… al scheelt het soms niet veel.”„Ik neem jou wel degelijk serieus”, zei ik ongewoon fel. „Maar ik verwijt je dat je een smerig spel met ons speelt. Telkens als we op stoom lijken te komen met de vaccinaties, gooi jij zand in de machine. Eerst deed je dat met AstraZeneca en nu weer met de Janssen-prik.”„Ach, het leven is strijd”, zei hij pseudofilosofisch. „Misschien komen jullie wel nooit helemaal van mij af. Wen er maar aan.”

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 16 april 2021

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *