Interview met Het Virus (9)

Interview met Het Virus (9)

[ad_1]


Opgelucht en met opgeheven hoofd liep ik het gebouw van de RAI uit. Een historisch moment. Een kleine stap voor de mensheid, een gigantische sprong voor mij. Ik had net mijn tweede prik gekregen.Op de stoep wilde ik in het meizonnetje nog even nagenieten, maar mijn zoemende mobieltje had andere plannen. „Jij daar?” Uiteraard herkende ik de stem meteen – een rauw, schurend geluid als van iemand die nog niet van een zware griep of kater was hersteld. Ach nee. Kon hij mijn privacy zelfs op dit intieme moment niet respecteren?„Je belt ongelegen”, zuchtte ik terwijl ik het plein voor de RAI begon over te steken.„Ik kom altijd ongelegen”, bitste Het Virus. „Je begint je toch niets te verbeelden omdat je nu twee keer zo’n lullig prikkie hebt gehad?”„Dat had je een jaar geleden niet verwacht, hè, dat je door twee lullige prikkies zou worden verslagen. Het is voorbij, het spel is uit, luister maar naar Hugo de Jonge.”„Die heeft wel vaker zijn hand overspeeld”, zei hij nijdig. „Wacht maar af. En maak me niet kwaad, want dan kan ik hele rare dingen doen. Ik ben de laatste tijd wat vermoeid geraakt, maar als jullie me uitdagen in jullie kinderlijke optimisme kan ik nog heel lastig worden. Je hebt toch wel van die nieuwe Indiase variant gehoord? Die is een stuk besmettelijker dan de Britse variant.”„We zijn er niet van onder de indruk”, zei ik naar waarheid. „Hugo de Jonge gaat Nederland binnenkort opengooien, hij is er helemaal voor in de stemming na al het gezeik over hem.”„Hij is bang voor zijn kiezertjes”, hoonde Het Virus. „Hij en Rutte weten dat het draagvlak voor een strenger beleid is verdwenen. De mensen willen zingen en dansen en zuipen en nog wat. Oké, leve de lol, maar kijk niet vreemd op als ik tegenmaatregelen neem. Ik word ook een dagje ouder en ben op mijn rust gesteld.”„Drieënhalf miljoen doden wereldwijd is nog niet genoeg?” vroeg ik zo zakelijk mogelijk, want ik wist dat pathos niet aan hem was besteed.„Vonden jullie het in de Eerste en Tweede Wereldoorlog ook genoeg? Ik dacht het niet, hè?”Je kon merken dat hij van zulke discussies genoot – blij dat het weer eens zijn stokpaardjes kon berijden. „Jullie moeten vooral niet denken dat jullie wél zo zuiver op de graat zijn. Mijn optreden is met het oog op de mondiale overbevolking nog verdedigbaar, maar jullie slachten elkaar al af als de kleur of de neus van de ander jullie niet aanstaan.”„Jullie, jullie … wil je mij er buiten laten?”Hij lachte schamper. „Ach, meneer wil schone handjes houden, meneer is de kwaadste niet, meneer déúgt. Ik heb in dit verband nog een vraagje voor je, één, maar die is genoeg om de rest van de pandemie op te kauwen. Wat was er gebeurd als er géén vaccins tegen corona waren uitgevonden? Hoeveel doden zouden er dan op den duur zijn gevallen in al die burgeroorlogen tussen Jong & Gezond tegen Oud & Ziek? Nou?”„Het spijt me voor je dat je dat niet hebt mogen meemaken”, mompelde ik.„Ik hoop voor jou dat je het niet zúlt meemaken”, zei hij, „maar ik kan je niks beloven. Misschien spreken wij elkaar nog weleens.” Toen verdween hij zonder afscheidsgroet in de oneindige ruimte van het heelal.

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 31 mei 2021

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *