Je mag niet ‘wij’ zeggen




Truud en Loek, 92 jaar oud, zijn kopieën van elkaar: dezelfde blik, dezelfde lach, dezelfde lijnen in het gezicht, alleen hun brillen zijn, als je goed kijkt, net even anders en, o ja, ze dragen andere kleren. In haar fotoboek Een onderstroom van liefde. 52 portretten van volwassen eeneiige tweelingen heeft Sanne Terlouw meer eeneiige tweelingen in beeld gebracht bij wie je echt moet zoeken naar de verschillen: staat haar voortand nou iets schever dan die van haar zus? Maar soms helpt ander haar of lengteverschil om ze uit elkaar te houden. En dan is er nog een bijzonder duo: Hans en Harry. Waarschijnlijk zijn ze niet eeneiig maar eenzadig: een zaadcel heeft zich gesplitst en twee eicellen bevrucht waardoor alleen de genen van hun vader identiek zijn. Als het klopt, want Hans, die net als zijn broer geneeskunde studeerde, zet vraagtekens bij het onderzoek.In een Zoom-gesprek haast Sanne Terlouw zich te zeggen dat haar fotoproject geen wetenschappelijk onderzoek is. Maar ze ontdekte gaandeweg wel een rode draad: tweelingen die als kind niet uit elkaar waren te houden, gaan met het ouder worden vaak minder op elkaar lijken. „Dat is precies wat ik wilde laten zien: als volwassenen zijn het individuen geworden. Ze hechten aan hun individualiteit, hun karakters zijn anders. Tegelijk is het: kom nooit tussen een tweeling. Ik heb zussen ontmoet van wie de een zei: als iemand me vraagt bij wie ik begraven wil worden, bij mijn man of mijn zus, dan zeg ik: bij mijn zus natuurlijk.”Terlouw is „haast jaloers op de ontzettend sterke band” tussen de eeneiige tweelingen die ze dankzij oproepjes op Twitter en via via vond. Maar ze realiseert zich ook dat tweelingen die in onmin leven zich niet bij haar hebben gemeld.Haar foto’s voorzag ze van tekstjes waarin ze hen kort introduceert en becommentarieert: „Al zijn het stoere mannen, die dat niet meteen laten merken, ik kreeg toch sterk de indruk dat ze stapelgek zijn op elkaar.” Desgevraagd zegt ze: „Sommigen hebben expres dezelfde kapsels of brillen. Toch is er ook competitie, vooral onder mannen. In één geval vergeleken ze zelfs wie de langste had. Het gaat ook altijd om wie de oudste is, al scheelt het maar vijf minuten.”Zijzelf is geen tweelinghelft – vanwaar haar fascinatie? „Eeneiige tweelingen hebben iets romantisch: uiterlijk identiek maar van binnen heel verschillend, zoals de jongens in Verhalen van de tweelingbroers van Tonke Dragt, een van mijn lievelingsboeken vroeger. Je hebt ouders die hun kinderen dezelfde kleren aantrekken en samen in één klas zetten. Maar er was ook een tweeling die leerde: „Je mag niet ‘wij’ zeggen. Het is: ik wil een ijsje en mijn broer ook.”Terlouws boek besluit met de kunstenaressentweeling Justia en Jessica. Ze zijn aan elkaar verknocht en lachen vrolijk. Maar dan volgen foto’s in het ziekenhuis: Jessica bezoekt Justia die een slangetje in haar neus heeft. Terlouw: „Kort daarna is ze overleden. Jessica is blij met die laatste foto’s, maar het gemis is groot. Ze schildert zichzelf nu als een half mens.”
Een onderstroom van liefde is te bestellen via sanneterlouw.nl. Prijs 24,95 euro.

Nieuwsbrief
NRC In Beeld

De mooiste fotografie en de beste tips, geselecteerd door de fotoredactie

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 2 april 2021

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *