Naar water gravende ezels vergroten biodiversiteit




Wilde paarden en ezels dragen bij aan de biodiversiteit in droge gebieden, doordat ze naar water graven. Dat schrijven Australische en Amerikaanse biologen deze week in Science. Met hun hoeven creëren ze bronnen tot twee meter diepte. De bronnen verhogen de vegetatierijkdom en trekken diersoorten aan.Dat grote grazers invloed kunnen uitoefenen op het landschap is bekend. Met hun loop- en eetgedrag houden ze bijvoorbeeld het landschap open, en met hun poep bemesten ze de bodem. Uit permafrostrijke gebieden is zelfs gebleken dat paarden het dooien van permafrost tegen kunnen gaan doordat ze de sneeuw aanstampen en zo de bodem isoleren. En uit Afrika was al wel bekend dat olifanten bronnen graven. Maar naar de effecten van graafgedrag op de biodiversiteit is nog weinig onderzoek gedaan.Om die reden bestudeerden de biologen drie zomers lang vier grondwaterstromen in de Sonorawoestijn in Arizona. Om de paar weken keken ze bij de ondergrondse waterstromen (elk tussen de 300 en 1.800 meter lang) om de paar weken of er bronnen waren bijgekomen. Eén stroom was volledig afhankelijk van de door paarden gegraven bronnen; bij de andere drie waren er ook natuurlijke bronnen aanwezig, maar vooral tijdens hoogzomer kwam daar lang niet altijd water uit.Kraamkamer voor plantenIn totaal ontdekten de onderzoekers bij de paardenbronnen 59 verschillende soorten gewervelde dieren, waarvan er 57 aan het drinken waren. Bij de paardenbronnen was de dagelijkse soortenrijkdom 64 procent hoger dan bij de droge plekken; bij de natuurlijke plekken was dit 51 procent. Ook werden beide typen bronnen veel vaker en langduriger bezocht door dieren dan droge plekken.Daarnaast was de vegetatiedichtheid hoger bij de bronnen, en kwamen er relatief veel jonge planten en pioniersoorten voor. In die zin zouden de bronnen kunnen functioneren als een kraamkamer voor planten, schrijven de auteurs. „Dit onderzoek sluit goed aan bij onze toenemende kennis over de effecten van megafauna op cruciale processen in het landschap”, zegt Joris Cromsigt, ecoloog aan de Universiteit Utrecht, de Zweedse universiteit SLU en de Zuid-Afrikaanse Nelson Mandela-universiteit. „Hydrologische processen bleven tot nu toe wat onderbelicht en daarom vormt dit een belangrijke bijdrage. In Nederland zijn trouwens ook mooie voorbeelden te zien, zoals de rol die bevers kunnen spelen in het lokaal langer vasthouden van water. En we weten van de grote grazers in Nederlandse natuurgebieden dat ze volop kuilen maken, met allerlei effecten op lokale waterhuishouding en biodiversiteit.”

Nieuwsbrief
NRC Wetenschap

Op de hoogte van kleine ontdekkingen, wilde theorieën, onverwachte inzichten en alles daar tussenin

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *