Niet alleen Osaka is depressief

Niet alleen Osaka is depressief

[ad_1]


‘Ik denk dat dit de beste keuze is voor het toernooi, de andere spelers en mijn eigen welzijn.” Afgelopen week liet de Japanse toptennister Naomi Osaka (23) via haar sociale media-accounts weten zich terug te trekken van Roland Garros. Reden: ze is depressief.Eerder had ze harde kritiek gekregen omdat ze de aanwezige pers niet te woord wilde staan. De organisatie van het Franse grandslamtoernooi dreigde Osaka daarop te diskwalificeren en legde haar een boete op van ruim 12.000 euro. Haar werd aangewreven ‘arrogant’ te zijn door haar weigering bij persconferenties op te treden, terwijl ze in werkelijkheid angstaanvallen had.

Anna Krijger is journalist en ervaringsdeskundige.
De reacties en mediaberichtgeving die volgden op haar statement illustreren hoeveel misvattingen er nog bestaan over psychische stoornissen in het algemeen en depressie in het bijzonder. De meeste reacties zijn goed bedoeld, maar gaan voorbij aan de complexiteit en de ernst van een depressie.Tenniscoach Tjerk Bogtstra zei in NRC: „Ik vind het sterk dat Osaka zich zo kwetsbaar opstelt. Tennis is geen teamsport. Je staat letterlijk alleen in de schijnwerpers. Dat hoort bij het vak van topsporter, maar je moet daar wel mee kunnen dealen, en niet iedereen kan dat.”Wat knap ??!!Wat knap van Osaka, was ook mijn eerste ingeving. Totdat ik bedacht dat zo’n kwalificatie als ‘knap’ (of vaak: ‘dapper’) vooral iets zegt over hoe wij als samenleving denken over depressie en hoe moeilijk wij het maken om daar eerlijk over te zijn. Als de tennisster een gebroken been had gehad, zou niemand het ‘sterk’ noemen als ze dat op haar Instagram had gemeld.In werkelijkheid is het voor iemand die met een depressie kampt geen kwestie van wel of niet kunnen ‘dealen’ met de pers. Een depressie is geen zwakte in het karakter of onwil om positief te denken. Een gebroken been trouwens ook niet. „Roem, rijkdom en toch ongelukkig”, kopte het Algemeen Dagblad over Osaka. Een slecht geïnformeerd, en bovenal schadelijk frame. ‘Je hebt toch alles goed voor elkaar, stel je niet zo aan!’ Het zal je gezegd worden, wanneer je bijvoorbeeld iedere avond hoopt dat je er de volgende dag niet meer bent. Het gevolg is dat de schroom om eerlijk te vertellen hoe je je voelt alleen maar toeneemt. En dat terwijl depressieve mensen juist wel moeten vertellen hoe het met hen gaat.Een andere veelvoorkomende misvatting is dat een depressie hetzelfde is als een ‘dipje’. Iedereen heeft wel eens een dipje, en iedereen heeft z’n manier om daar weer uit te komen. En dus raadt je collega je aan om eens een lange boswandeling te maken. ‘Heeft mij ook goed geholpen!’ Maar wie lijdt aan een diepe depressie, is letterlijk ziek en kan zichzelf niet ‘even’ beter maken. En ik vermoed dat een van de meest succesvolle tennissters ter wereld ‘lekker bewegen in de buitenlucht’ vast weleens geprobeerd heeft.

Lees ook: ‘Depressie is de kanker van de geest’

‘Goed voor jezelf zorgen’Neemt het taboe op het inschakelen van professionele hulp bij psychische problemen niet langzamerhand af? Therapie wordt steeds vaker geassocieerd met ‘goed voor jezelf zorgen’. Daarnaast is ‘in therapie zijn’ is een terugkerend thema voor memes – afbeeldingen of korte teksten die in talloze variaties online worden gedeeld.Therapeut: „En wat doen we dan als we verdrietig zijn?”Ik: „Voeg toe aan winkelmandje?”Therapeut: „Nee.”Dat professionele hulp vragen bij psychische problemen geen reden is voor schaamte, maar een aanleiding voor het delen van leuke anekdotes en grapjes, is natuurlijk een fijne ontwikkeling. Maar dat is toch nog iets anders dan daadwerkelijke kennis van en begrip voor depressie. Dat hangt, vermoed ik, vooral samen met de doodswens die het gevolg kan zijn van een ernstige depressie – een minder dankbaar onderwerp voor grappen. Jaarlijks overlijden er in Nederland 1.800 mensen aan suïcide.

Praat mee met NRC

Onderaan dit artikel

kunnen abonnees reageren.

Hier leest u meer over reageren op NRC.nl
.
‘Iedereen kan depressief zijn’Een voorbeeld van een integere en geslaagde poging om over dit onderwerp te informeren is de BNNVARA-serie Leven voor de dood, die de afgelopen maanden werd uitgezonden. Deelneemster Simone (33) geeft antwoord op de vraag waarom ze aan het programma meedoet: „Er heerst nog altijd een taboe op suïcidaliteit en de enige manier om dat te doorbreken is door erover te praten. Mensen verwachten niet dat je depressief en suïcidaal kunt zijn en daarnaast ook hard werkt om een leven op te bouwen. Ik wil laten zien dat iedereen depressief kan zijn.” Het is wrang, maar de ‘coming-out’ van Osaka zou toch een positieve bijdrage kunnen leveren in de beeldvorming rondom depressie. Ook als je rijk en beroemd bent, kan je erdoor worden getroffen – genetische aanleg en belastende sociale en emotionele factoren hoeven hun duistere koppen maar bij elkaar te steken. De enige manier om af te rekenen met taboes, misvattingen en vooroordelen over depressie en suïcide is door erover te praten. Het is te hopen voor Osaka dat ze ook gehoord wordt.Praten over zelfdoding kan bij de landelijke hulplijn 113 Zelfmoordpreventie. Telefoon 0800-0113 of www.113.nl.

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *