Nog drie weken – NRC

Nog drie weken – NRC

[ad_1]


De vriendin is meer dan acht maanden zwanger, bij de bakker in het dorp werd ik gewaarschuwd. „Laat je hele gezin regelmatig testen op corona, anders komt er hier geen kraamhulp.” Meteen dat visioen van vliezen die breken en dat ik de hele bups dan maar zonder rijbewijs van het dorp naar het Zaans Medisch Centrum moest zien te krijgen. „Kan ik dat inmiddels?”, vroeg ik aan mijn rijschoolleraar bij wie ik dankzij corona al anderhalf jaar in spoedcursus zit. Hij dacht van wel, de grootste problemen voorzag hij bij het inparkeren. Een positief scenario.Maar goed, achtste maand zwangerschap, dan zit je in een andere mindset. Dan draait alles om de nesteldrang. Om het opbouwen van een wiegje, het online bestellen van rompertjes, het weggooien van troep (mijn spullen) en het bestrijden van alles wat het nest eventueel zou kunnen bevuilen. Ik ben hinderlijk aanwezig, ik veroorzaak onbewust overlast met mijn hele zijn. Ik adem, ik nies, ik snurk, ik beweeg, ik werk, ik praat, ik doe mijn mond open tijdens het eten, ik ga naar het toilet, ik douch, ik raak dingen aan. Allemaal irritant.Ik had ook nog een longontsteking, geen Covid, ik zeg het er voor de zekerheid maar even bij. Twee weken waarin ze serieuze gesprekken wilde voeren over mijn dood. Had het allemaal zin gehad? Wat bleef er na de begrafenis eigenlijk van me over, behalve een onderbroek van organisch katoen en een papierwinkel, zoals ze mijn oeuvre placht samen te vatten. Ze gaf het antwoord zelf: veel goede bedoelingen en beloften. Natuurlijk ze zou me missen, maar in het huishouden zou alles sneller en gestroomlijnder verlopen.Leah van Roosmalen (4): „Mama kan alles sneller en beter!”Ik beloofde mijn leven te beteren en meer rekening te houden met haar toestand.Ik kreeg steeds meer tegenstrijdige opdrachten. Rust houden, beter plannen, meer opruimen, meer thuis werken, maar dan niet zo prominent aanwezig zijn. En gezond eten, net als zij.Gisterenavond keken we samen naar Breaking Bad, een geweldige serie die we per ongeluk nog niet hadden gezien. We kijken iedere avond verplicht drie afleveringen samen, dan zijn we een dag voor de bevalling klaar. Ze had een pak chocoladehuisjes van Albert Heijn gekocht. Ik vind die ook lekker en zei ‘gezellig’. Weer zo’n opmerking waardoor ze het idee krijgt dat ik er helemaal niets van begrepen heb. Die koekjes waren helemaal niet voor mij, ik had beloofd gezond te leven. Nog drie weken.
Marcel van Roosmalen schrijft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 26 april 2021

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *