Om zes uur aan de pizza, om half negen alweer afscheid nemen




Soms heeft Joost van Wilgenburg (30) uit Utrecht voor het slapen gaan een wandelingetje nodig om rustig te worden. Hij heeft een geschiedenis van paniekaanvallen, en het wandelen helpt hem om goed te kunnen slapen. „Nu lig ik soms uren te woelen in bed voordat ik eindelijk in slaap val”, zegt hij.De avondklok wordt opnieuw verlengd, werd maandagavond bekendgemaakt tijdens de persconferentie van het kabinet. „Een avondklok drukt minder zwaar dan bepaalde niet-essentiële winkels die dicht zijn”, zei demissionair minister Ferd Grapperhaus (Veiligheid en Justitie, CDA) afgelopen vrijdag al tegen het AD. Mensen zouden met de maatregel ‘meegroeien’. Maar dat geldt niet voor iedereen. Neem alleenstaanden, studenten. Of mensen met mentale klachten. Bovendien is er voor hen geen lobbygroep, zoals wel voor veel andere groepen.De 76-jarige Henny Jacobs uit Tilburg is weduwnaar. Hij voelt zich eenzaam sinds de invoering van de avondklok. „Overdag bel ik veel en er komen weleens vrijwilligers uit de buurt langs. Maar ik houd niet van alleen zijn – en dat ben ik nu iedere avond. Het voelt alsof de tijd ’s avonds stil komt te staan. En dat duurt al best lang, vind ik.” Ook Katja (49) uit het Brabantse Mierlo is alleenstaand. Omwille van haar privacy wil ze niet haar achternaam zeggen. Ze heeft een thuiswonende zoon van 22, maar die zit vooral op zijn kamer. „Normaal ga ik ’s avonds regelmatig op bezoek bij familieleden”, zegt Katja. „Door de avondklok haal ik dat niet meer.” Als ze heeft gekookt, gegeten, en opgeruimd, is het alweer half acht.„Met mijn vriendinnen is het: eten, en naar huis”, zegt Ester Al Juma (23). Ze heeft net haar master afgerond en woont in een studentenhuis in Tilburg. „Om zes uur zitten we aan de pizza en om half negen moeten we alweer afscheid nemen.” Al Juma’s hoop is gevestigd op de zomer. Ze zou het een „nachtmerrie” vinden als de avondklok dan nog steeds van kracht is.

Lees ook dit opiniestuk van Tahrim Ramdjan: Studenten slikken de zoethoudertjes niet meer

Ook de 22-jarige Floris van Hooft uit Amsterdam ervaart de avondklok als een grote last. Zo nu en dan glipt hij stiekem na negen uur ’s avonds naar buiten om op een bankje een sigaretje te roken. „Maar dan kijk ik wel continu over mijn schouder of er geen politie is.” Hij verloor zijn werk als barman en woont daarom sinds kort weer bij zijn ouders, zusje en twee broertjes. „We zitten met z’n zessen op een relatief kleine ruimte. Daar word ik soms gek van, dan moet ik gewoon naar buiten.”Voor relaties die op knappen staan, kan de avondklok ook een probleem zijn, zo ervoer Van Wilgenburg. Het is net uit met zijn vriendin, met wie hij samenwoonde. „Als we ’s avonds een moeilijk gesprek hadden waar we niet uitkwamen, zeiden we weleens verdrietig maar grappend: ‘Ik denk dat je nu wel een goede reden hebt om de deur uit te gaan.’”

Lees ook: Met tegenzin houden de meeste mensen zich aan de avondklok: ‘We zijn op’

De 76-jarige Henny Jacobs houdt hoop voor de toekomst: „Alles wordt beter met de coronaspuit. Ik had gehoopt dat ik al aan de beurt was geweest, maar ik moet nog even wachten.” Hij hoopt de inenting op zijn verjaardag in april te krijgen. „Dat zou leuk zijn.” Tot in ieder geval 30 maart is het nog even afzien. Katja uit Mierlo: „Als ik ’s avonds de deur achter me dichttrek, is het alsof er een kluisdeur dichtvalt.”

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *