Pijnlijke ontmoeting – NRC




‘Nabij de fractiekamer van het CDA ontmoet minister Wopke Hoekstra zijn partijgenoot Pieter Omtzigt. „Geweldig dat je er weer bent!”, juicht de minister zeer overtuigend. Het Kamerlid reageert gereserveerd, als een opstandige zoon die zich heeft voorbereid op een pijnlijke ontmoeting met zijn autoritaire vader.„Niet meer overwerkt?” vraagt Hoekstra. Omtzigt zwijgt. „Ik kreeg al vóór de verkiezingen het gevoel dat je er weer snel bovenop zou komen”, zegt de minister. „Hoezo?” „Nou, omdat je zoveel energie stopte in het promoten van je boek, én omdat je premier Rutte uitdaagde voor een debat.” „Je miste me zeker in de campagne?” vraagt Omtzigt. Het is onbegrijpelijk hoe de heren het klaarspelen, maar er klinkt zelfs geen vleugje ironie, laat staan cynisme, in hun woorden door. Zou dat een CDA-specialiteit zijn? Beleefd tegen elkaar blijven onder álle omstandigheden? „Uiteraard”, zegt Hoekstra, „geen Kamerlid staat zo dichtbij het volk als jij. Iedereen is blij met jou, links, rechts en in het midden.” Omtzigt knikt effen. „Driehonderdtweeënveertigduizend en vierhonderdtweeënzeventig voorkeurstemmen”, zegt hij. „Bijna vijf Kamerzetels.” „Kranig”, zegt Hoekstra, „slechts vierennegentigduizend en zevenhonderdachtenzestig stemmen minder dan ik.”Omtzigt wordt ongeduldig, hij wil langs de minister de fractiekamer in, maar die laat hem nog niet gaan. Zelf wil de minister de kamer niet binnengaan, want hij is een overtuigd voorstander van de scheiding der machten. Omtzigt heeft nog genoeg vragen voor zijn partijleider, maar hij vermoedt dat hij toch geen antwoord krijgt.„Heb je inmiddels mijn boek van kaft tot kaft gelezen?” vraagt hij. „Ik ben nog bezig met Oorlog en Vrede, ook een heel aardig boek”, zegt de minister luchtig, „daarna kom jij aan de beurt.” Hij wijst op het kleurige ruikertje dat Omtzigt in zijn rechterhand draagt. „Een fan?” „Rita Verdonk”, zegt Omtzigt onwillig. „Die had in 2006 nóg meer voorkeurstemmen dan jij”, zegt de minister met moeizaam onderdrukte gretigheid, „zelfs nog meer dan fractieleider Rutte. Ach, Rita, hoe zou het toch met haar gaan?” „Ze heeft een functie elders”, zegt Omtzigt. Speelt er een sluw lachje om zijn lippen? Nee. CDA’ers zijn nooit openlijk sluw. Hoekstra perst een bijna schallende lach uit zijn mond. „Ha! Ja! Die functie elders… hoe komen ze daar nou weer bij? Ik denk dat het van verkenner Annemarie komt, die heeft ooit als minister van Economische Zaken een lastige topambtenaar, Sweder van Wijnbergen, ontslagen na hem te hebben voorgesteld dat hij zich maar ziek moest melden. Zie je de parallel?”Omtzigt haalt zijn schouders op. Zijn gezicht is grauw geworden, je ziet dat hij weer overwerkt begint te raken. De Haagse kliek is een gerecht geworden dat steeds meer walging bij hem opwekt. Zijn mobieltje zoemt. „Ja…”, zegt hij ongeduldig, „nu even niet, ik sta net met hem te praten. Ik bel je zo terug.”Hoekstra draait zich van hem af. „Er gaat niets boven een CDA-vrouw”, zegt hij met een kort lachje. „Daar heb je meer aan dan aan die hele partij.”

Nieuwsbrief
NRC De Haagse Stemming

Volg de formatie op de voet en word zelf een Haagse ingewijde

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 31 maart 2021

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *