Rutte naar Golgotha? – NRC




De tv-kijker die niet regelmatig het reilen en zeilen van de Haagse politiek volgt, zal zich donderdagmiddag misschien af en toe in de arm hebben geknepen: was hier een briljante 1-aprilgrap gaande en wie had hem bedacht?Hadden de Haagse politici besloten om onder leiding van de premier een weergaloze parodie op hun vak ten beste te geven? Met hoofdrollen voor de premier die zichzelf op de hak nam als onovertroffen jongleur met begrippen als leugen en waarheid, en met oppositieleider Geert Wilders die op zijn manier het goudeerlijke geweten van de natie belichaamde? Alleen, het duurde voor een 1-aprilgrap wel érg lang – en bovendien werd het ook steeds pijnlijker, nadat Rutte had moeten toegeven dat hij ’s morgens om half acht in het geheim telefonisch was ingelicht over zijn situatie door een bron met de naam ‘Via-Via’. Als het maar niet op de Via Dolorosa was gebeurd, zei Sigrid Kaag, die als belijdend katholiek wist dat Jezus na zijn veroordeling door Pontius Pilatus via deze weg naar de executieplaats Golgotha werd geleid.Was Rutte misschien al op weg naar ‘zijn’ Golgotha? Die vraag hing vanaf het begin als een donderwolk boven het debat. Dat was een sensatie op zichzelf, want wie had het voor mogelijk gehouden dat Rutte zo kort na de voor hem en zijn partij glorieus verlopen verkiezingen zó aan het wankelen zou worden gebracht? Voor de oppositie, met name voor Wilders en Baudet, was het prijsschieten. Ze genoten als mannen die zich eindelijk konden wreken op degene die hen altijd de baas was geweest. Nooit eerder heb ik Wilders zo gretig in de wandelgangen naar de camera van de ‘staatsomroep’ NOS zien lopen om zijn beklag over de „machinaties” van Rutte te doen. Het hele populistische repertoire kon worden afgewerkt: „ongelofelijke schande”, „leugenaar”, „politieke maffia”, „meteen opstappen”. Tegen het einde van de middag, nadat Rutte urenlang de schuld had gelegd bij zijn gebrekkige geheugen, inventariseerde Wilders met de nodige wellust: „U wilt het niet horen, maar u staat alleen. U bent gefileerd, u heeft twaalf politieke messen in uw rug gehad omdat de mensen u niet vertrouwen.”„Ik sta hier om me te verdedigen, dat doe ik passioneel”, antwoordde Rutte. Hij bleef volhouden dat hij onbedoeld onwaarheid had gesproken en hij voegde eraan toe: „Nederland is ook een land waar we elkaar fouten vergeven.” Op dat laatste zinnetje zal ‘Nederland’ nog lang kauwen. Moet Rutte de vergeving krijgen waar hij om vraagt? Zelf denk ik bij het begrip ‘politieke maffia’ eerder aan Wilders en Baudet dan aan Rutte. Als we de leugen uit de Nederlandse politiek willen bannen, kunnen we beter bij de eerste twee heren beginnen dan bij Rutte. Maar dat maakt de positie van Rutte nog niet onaantastbaar. Hij had nooit de verdenking op zich mogen laden dat hij het kritische Kamerlid Pieter Omtzigt met een riante benoeming onschadelijk wilde maken. Zijn geloofwaardigheid is na de jongste ontwikkelingen aan diggelen, hij zal veel herstelwerk moeten verrichten. Het zou beter zijn als de VVD als grootste partij een bekwame kroonprins(es) in voorraad had die hem zou kunnen opvolgen, maar daar ziet het niet naar uit. We zullen dus nog wel een poosje door moeten roeien met de Rutte die we hebben.

Nieuwsbrief
NRC De Haagse Stemming

Volg de formatie op de voet en word zelf een Haagse ingewijde

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 2 april 2021

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *