Sjostakovitsj’ Tiende laat zich niet door een geluidskabel proppen

Sjostakovitsj’ Tiende laat zich niet door een geluidskabel proppen

[ad_1]


Het Koninklijk Concertgebouworkest streamde vrijdagavond een lekker stevig concert met Olivier Messiaens Les offrandes oubliées en Sjostakovitsj’ Tiende Symfonie. Een feest, want het 25-jarige supertalent Klaus Mäkelä stond voor de derde keer voor het orkest.

Lees ook dit interview met Klaus Mäkelä: ‘Er is drama, maar er is ook licht en optimisme’

In langzame delen zijn Mäkelä’s minimale bewegingen, meestal met zijn rechterzij naar het orkest gedraaid, prachtig vloeiend. In opzwepende delen geniet hij met een aanstekelijke lach net zo uitbundig als een jonge muziekliefhebber vooraan bij zijn of haar favoriete band. Hij lijkt van een strikte maat te houden, soms zou de muziek wat beweeglijker mogen, maar zijn trefzekerheid en zelfverzekerdheid zijn een lust om te zien. Het mooiste is het als hij even stopt met dirigeren, waar hij weet dat het orkest zelf vooruit kan. Dan geniet hij met ogen die steeds verder opensperren.

Minpunt is de geluidskwaliteit van de stream, die mager en ongebalanceerd is. Solo’s komen niet lekker uit de verf, vooral in de houtsectie. Eerste klarinettist Olivier Patey speelt prachtige stukken (hoor hoe hij na een solo, een minuut of achttien op weg in het eerste deel, ruimte maakt voor de inzet van de tweede klarinettist!), maar hij klinkt ver weg. Tutti’s klinken soms wollig. Je komt sterk in de verleiding je volumeknop te misbruiken, wat niks oplost en alleen de dynamiek maar verstoort. Zo klinkt het DSCH-motief, Sjostakovitsj’ muzikale handtekening in de Duitse muziekspelling die er aan het einde van het vierde deel nog eenmaal uit moet knallen, veel minder trots dan zou kunnen.
Het zullen de anderhalvemeteropstelling en de lege zaal zijn die het de microfoons moeilijk maken. Daarbij, Sjostakovitsj’ tiende is zo’n magistraal en hyperdynamisch werk: prop die maar eens mooi door een geluidskabel. Voor deze stream heb je wat verbeeldingskracht nodig. Je moet de klankrijkdom van een vol Concertgebouw erbij fantaseren. Wat een adembenemend concert zou dat zijn geweest.

Klassiek
Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Klaus Mäkelä met Olivier Messiaens Les offrandes oubliées en Sjostakovitsj’ Tiende Symfonie.
Gehoord: onlinepremière 14/5, opgenomen 7/5 Concertgebouw Amsterdam. Terugkijken via: Concertgebouworkest.nl

●●●●●

Nieuwsbrief
NRC Cultuurgids

Wat moet je deze week zien, horen of luisteren? Onze redacteuren recenseren en tippen

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *