Van Meghan naar Kaag – NRC




Oprah Winfrey had ik al zo lang niet meer gezien dat ik haar nauwelijks herkende, toen ik deze week op de Belgische tv een deel van haar opzienbarende interview met Meghan Markle en prins Harry zag. Ik leerde iets belangrijks van Oprah. Als je (gespreks)partner iets verrassends zegt, reageer je voortaan als luisteraar met „Wow!” Je bereikt er twee dingen mee. Je toont daarmee verbazing én respect, en je verschaft jezelf een denkmomentje om de bewering te evalueren. Ook voor de tv-kijkers was dat in dit geval wel handig, want onvermijdelijk zal bij hen de vraag zijn gerezen: kan dit waar zijn? Een koningshuis waar ze zich zorgen maken over de kleur van een nieuwe nazaat? In koningshuizen zijn ze wel vaker bezorgd over nieuwe nazaten, maar dat betreft dan meestal hun geheime afkomst. Over de kleur ervan is nog niet eerder deining ontstaan.De mededelingen van Meghan werden aangevochten door bijvoorbeeld de bekende ITV-presentator Piers Morgan („Gemene, destructieve nonsens”), maar waar haalt hij zijn zekerheid vandaan? Hij weet er net zo weinig vanaf als ik, die wél geneigd ben Meghan te geloven. Want waarom zou ze zoiets, samen met haar man, verzinnen? Als Meghan het koningshuis in diskrediet wil brengen, zijn er genoeg andere, minder bizarre redenen te verzinnen. Halverwege het interview van Oprah moest ik naar een ander net overschakelen. Met instemming van mijn vrouw, voeg ik er, met het oog op de internationale vrouwendag, haastig aan toe. Nog liever dan ik wilde zij het debat tussen Lilianne Ploumen en Sigrid Kaag zien. Dat viel niet tegen, ook al was er op geen enkel moment reden om „Wow!” te roepen. Daarvoor waren deze vrouwen het te vaak met elkaar eens, hoewel ze niet te beroerd waren ook de verschillen te benoemen. „Wie overtuigde je het meest?” vroeg ik mijn vrouw, al besefte ik dat ze niet helemaal onpartijdig is. „Kaag is van nature welsprekender,” zei ze, „maar daarom is de ander nog niet minder overtuigend – Ploumen deed het gewoon goed.”Op mij maakte Kaag de meeste indruk. Een tijd lang heb ik niet begrepen waarom D66 per se van Rob Jetten als partijleider af wilde. Hij was voor mij een goede fractievoorzitter en ook een vaardig debater in de media. Sinds ik Kaag vaker heb gehoord, ben ik van gedachten veranderd. Zij heeft allure, wat een weinig gebruikt woord voor ‘indrukwekkende uitstraling’ is. Dat komt door een combinatie van welbespraaktheid en zelfbewustheid, geschraagd door een sterke boodschap. Zij heeft wat te melden en zij durft zich daar sterk voor te maken. Daartoe is ze bereid alle denkbare twittershit van laffe anonymi te trotseren. Vooral voor de positie van de vrouw kan zij belangrijk worden in de Nederlandse politiek. Zie op YouTube haar recente speech voor het Els Borst Netwerk die ze, na een bezielend pleidooi voor gratis kinderopvang („zodat moeders kunnen blijven werken”), gelijke beloning voor mannen en vrouwen en een tijdelijk vrouwenquotum bij benoemingen, afsloot met de aansporing: „Voor alle vrouwen en meisjes: laat je niet klein maken, droom groot […] en houd nooit je mond, laat je stem klinken, we zijn met velen!”Als mijn twee dochters mij om een stemadvies vragen – wat ze helaas net als hun moeder nooit doen –, stuur ik ze gauw dat filmpje.

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

nrc.next
van 10 maart 2021

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *