Voor Poetin is democratie een existentiële bedreiging




Telkens wanneer ik schrijf of spreek over de misdaden van Poetins regime, over de noodzaak van brede internationale hulp aan het Russische oppositie, krijg ik onvermijdelijk dezelfde vraag: Waarom zouden we ons in vredesnaam moeten mengen in wat er in Rusland gebeurt?

Aleksandr Skorobogatov is schrijver en publiceerde onder meer de roman De wasbeer (De Geus).
Die vraag verbaast me, maakt me verdrietig en woedend, de moed zakt me erbij in de schoenen. Maar de problemen waarmee Rusland momenteel wordt geconfronteerd, de wreedheid van de politieke repressie, de totale onderdrukking van vrijheid, de arrestaties en politieke moorden, het neemt alles bij elkaar zulke proporties aan dat het onmogelijk is om te zwijgen – zelfs als mensen niet willen luisteren.Ondanks hun onwil om wat dan ook te doen, treden het Westen en de wereldgemeenschap in het algemeen uiteindelijk wel op bij ernstige conflicten binnen of tussen de soevereine staten. Maar om voor mij onbegrijpelijke redenen gebeurt dat altijd postfactum, als het aantal slachtoffers tot in de honderdduizenden is opgelopen.Was het mogelijk geweest om Slobodan Milosevic en andere militante nationalisten van het voormalige Joegoslavië een halt toe te roepen? Ik denk van wel. Kon de genocide in Srebrenica worden voorkomen? Zeker. Had men de genocide in Rwanda kunnen voorkomen? Toen de wereldgemeenschap uiteindelijk ingreep had deze al 800.000 mensenlevens gekost. Saddam Hussein wordt tegengehouden, maar pas nadat er duizenden burgers zijn bestookt met chemische wapens.Schuldig verzuimDoor niet op tijd daadkrachtig in te durven grijpen, door te laat de noodzakelijke steun te bieden, levert de internationale gemeenschap keer op keer haar bijdrage aan vermijdbare rampspoed. Niemand kan formeel, met de nodige juridische gevolgen, het Westen betichten van schuldig verzuim in het licht van de genocide in Rwanda, de misdaden tegen de menselijkheid in het voormalige Joegoslavië, de misdaden in nazi-Duitsland. Maar passieve observatie en weigering om hulp te verlenen aan wie vervolgd wordt, zijn de facto niets anders dan schuldig verzuim.

Lees ook: Dreigende taal van Poetin na westerse ‘provocaties’

Precies hetzelfde is vandaag de dag in Rusland aan de orde. Voor een juiste analyse van wat er zich daar momenteel afspeelt, is het noodzakelijk om de essentie van het regime te begrijpen. Het Poetinregime is geen ideologie of specifiek economisch systeem, het is een criminele organisatie. De kerntaak van deze megamaffia ligt in het plunderen van Ruslands rijkdommen en in het behoud en versterken van de macht die deze kerntaak mogelijk maakt. Deze criminele organisatie kan het zich niet veroorloven de controle over het land te verliezen. Gezien het aantal en de ernst van de misdaden die door de organisatie zijn gepleegd zal elke democratische regering de leden ervan berechten. Daarom zal het democratische proces verder ondermijnd worden en zullen de oppositieleiders consequent fysiek vernietigd worden. Dit is precies wat we nu zien gebeuren met Aleksej Navalny die, na de moord op Boris Nemtsov, de belangrijkste en enige leider van de werkelijke (lees: niet pro-Kremlin) Russische oppositie werd. Nu de novitsjok-vergiftiging mislukt is, doodt Poetin Navalny door hem op grond van valse beschuldigingen op te sluiten en alle medische hulp te weigeren.De internationale gemeenschap slaat deze moord op Navalny passief gade. Alleen de Amerikaanse president Joe Biden had de moed om Poetin een moordenaar te noemen, terwijl het ruggengraatloze Europa iets mompelde over de verantwoordelijkheid van een leider voor het in eigen land gevoerde beleid.Isolatie, boycot en sanctiesNee. Poetin is gewoon een moordenaar aan het hoofd van een criminele organisatie die Rusland en de Russen plundert. Dat is het enige, echte en correcte beeld van en de enige correcte terminologie voor wat er in dat land gebeurt.Het getuigt van valse hoop te denken dat door middel van een diplomatieke dialoog Poetin ervan kan worden overtuigd Navalny vrij te laten en democratie in Rusland toe te staan. Dit zal nooit gebeuren. Het Poetinregime zal nooit wijken voor democratie. Democratie in Rusland is een existentiële bedreiging, zowel voor Poetin zelf als voor zijn entourage, en voor de vele duizenden collaborateurs die zich voeden met de restjes van Poetins vorstelijke tafel.

Lees ook deze reportage: Strafkamp Navalny is gericht op het breken van gevangenen

Het spreekt voor zich dat alleen het Russische volk zelf een vrije democratische samenleving kan opbouwen. Maar het wordt dermate geïntimideerd en misleid dat het daarbij de daadkrachtige hulp van de internationale gemeenschap behoeft. Onthoofd als zij is met de arrestatie van Navalny, is de oppositie in Rusland van rechtswege onmogelijk gemaakt: in Rusland zal met democratische middelen democratie nastreven nu met extremisme gelijkgesteld worden en bijgevolg verboden zijn. Isolatie, boycot, en de meest zware sancties zijn nodig. Niet alleen tegen pionnen, zoals dat nu het geval is, en niet alleen tegen ambtenaren die zelf de beslissingen niet nemen. Wel tegen Poetin en zijn inner circle, voor wier verrijking het regime bestaat. Wel tegen een regime dat bereid is elke oppositie te onderdrukken, elk vrij politiek proces te vernietigen, ontelbare aantallen Russen op te sluiten en zelfs te doden, in de strijd om het behoud van de macht.

Praat mee met NRC

Onderaan dit artikel

kunnen abonnees reageren.

Hier leest u meer over reageren op NRC.nl
.
‘Dictatuur-light’Op dit moment zijn we getuige van een soort ‘dictatuur-light’ in Rusland, maar als het nodig blijkt dan kan de schaal van de repressie en misdaden de omvang bereiken van die van Hitlers Duitsland.In die zin is het geen toeval of flater dat Rusland, in de persoon van de vice-minister van Defensie, aanwezig was bij de militaire parade in Myanmar op de dag dat de kogels van de junta daar ruim honderd mensen doodden, onder wie kinderen. Het Poetinregime identificeert zich met de bloederige dictatuur in Myanmar en maakt ondubbelzinnig duidelijk dat het in een vergelijkbare situatie op precies dezelfde manier zal handelen. Nog steeds ligt het in onze macht om de loop van de geschiedenis in een andere richting te sturen. Ik ben me ervan bewust dat financiële belangen, geopolitieke overwegingen, besluiteloosheid of gewoon lafheid de westerse politieke elite kunnen doen afzien van efficiënte maatregelen en effectieve hulp ten behoeve van de civil society, en van de oppositie in Rusland die nu het gezicht van Aleksej Navalny heeft. Desondanks hoop ik toch dat er in die westerse politieke elite integere en moedige mensen te vinden zijn. Mensen die nu in actie komen, niet pas achteraf als het aantal slachtoffers van moordenaar Poetin zal zijn opgelopen tot in de honderdduizenden, en zijn regime een reële bedreiging is gaan vormen voor de veiligheid van de hele wereld.

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *