Wat is de erfenis van Clubhouse?

Wat is de erfenis van Clubhouse?

[ad_1]


Enkele maanden geleden stond ik nog te popelen. Nu duurde het een vol etmaal voordat ik ontdekte dat Clubhouse intussen ook op Android-telefoons als de mijne kan worden geïnstalleerd. Toen de wereldwijde hype rondom Clubhouse begin dit jaar Nederland bereikte, moesten wij Androidianen het immers nog doen met de verhalen van iPhone-gebruikers. Zij konden al wél van het platform gebruikmaken. De uitverkorenen waren lyrisch op een manier zoals alleen Apple-gebruikers lyrisch kunnen zijn: dit was een app die het internet écht zou veranderen. Het nieuwe Facebook! Voor wie de hype gemist heeft: Clubhouse is een zogeheten drop-in audio chat, wat zoveel inhoudt dat je van kamer naar kamer kunt hoppen om live gesprekken te beluisteren of te voeren. De app ontleende zijn vroege faam aan de aanwezigheid van tal van prominenten. Zelfs Elon Musk kwam zo nu en dan langs, zo fluisterden gebruikers elkaar opgewonden toe. NRC stelde op 15 februari dit jaar de vraag of Clubhouse de hype zou gaan overleven. Het is nu, drie maanden later, nog te vroeg voor een definitief oordeel, maar het aantal nieuwe downloads is intussen in een neerwaartse spiraal beland. En hoewel de waarde van de app door investeerders eind april nog op 4 miljard dollar werd geschat is de golf aan artikelen waarin de app alweer doodverklaard wordt al op gang gekomen. Dat belooft doorgaans weinig goeds. Mijn eerste rondje langs de rooms voerde me eerst naar het kanaal Prietpraat, waar een vijftal mij verder onbekende showbizztypes het in het gehoor van zo’n honderd anderen overal en – dat vooral – nergens over hadden. Vervolgens zapte ik door naar een kanaal waarin op verhitte toon over het conflict in het Midden-Oosten gepraat werd. Het heeft haast iets ontroerends, dat massale verlangen door te dringen tot elkaars gehoorsgang te midden van een pandemieVan het staakt-het-vuren dat enkele uren later in zou gaan was in deze room vooralsnog weinig te merken. „You are not the moderator!”, riep iemand die dat vermoedelijk wel was bozig tegen aanwezigen die zonder zijn permissie van hun spreekrecht gebruik wilden maken. Van de iPhone-gebruikers die je er in februari mee om de oren sloegen wordt intussen weinig meer vernomen. Blinde vlekken voor privacy, verificatie, ondersteuning en moderatie bij de makers lijken de rest te doen. Het is dan ook niet ondenkbaar dat Clubhouse in toekomstige geschiedenisboeken vooral als coronagekte zal worden beschreven. „Toen de hele wereld opgesloten zat vonden mensen tóch een manier om nieuwe mensen te ontmoeten en met elkaar te praten.”

Lees ook: Hoe audio-app Clubhouse de grenzen van het toelaatbare opzoekt

Maar daarmee misken je de erfenis die de app al vóór haar mogelijke verscheiden nalaat. Twitter kwam intussen met Spaces waarin je met 10 van je volgers in gesprek kunt, Facebook werkt aan Soundbites en Live Audio Rooms. Social audio lijkt kortom nog wel even onder ons te zijn. Ook podcasts zijn al vaak doodverklaard, voordat ze in de afgelopen jaren alsnog door wisten te breken naar het grote publiek. Het heeft intussen haast iets ontroerends, dat massale verlangen om door te dringen tot elkaars gehoorgang te midden van een pandemie. Tegelijk betaal je al deze bedrijven straks niet alleen meer met je data, maar ook met misschien wel het meest unieke attribuut waar een mens over beschikt: je stem. Of dat nu wijs is, daar zou ik wel eens een room over willen beginnen. Ik heb de app alleen alweer verwijderd.

[ad_2]

admin

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *