Winst voor Schotse nationalisten bezorgt Boris Johnson een flink hoofdpijndossier




De Scottish National Party van premier Nicola Sturgeon heeft voor de vierde achtereenvolgende keer de Schotse parlementsverkiezingen gewonnen, maar behaalde net geen absolute meerderheid. Terwijl nog steeds stemmen werden geteld, berekende de BBC zaterdagavond dat dat er niet meer inzit.Sturgeon beloofde de Schotten, die donderdag naar de stembus gingen, een tweede referendum over onafhankelijkheid. Voor zo’n referendum is in het nieuwe parlement in Edinburgh wél een royale meerderheid omdat ook de Groenen voor een volksraadpleging zijn. Sturgeon zal niet onmiddellijk om een referendum vragen. Zaterdagavond zei ze Schotland eerst uit de coronacrisis te willen loodsen en dan haar aandacht te zullen richten op economisch herstel. Maar ergens in de komende tweeënhalf jaar zal ze de kwestie aan de orde stellen.

Lees ook Afkeer van Engeland en Boris Johnson drijft de Schotse nationalisten

Ze vindt dan wel premier Boris Johnson op haar pad. Hij is faliekant tegen een referendum. Zaterdag noemde hij het nog „roekeloos”. Dat is van belang omdat de regering van het Verenigd Koninkrijk over een referendum beslist. Sturgeon zei zaterdagavond dat Johnson de wil van de Schotten niet kan negeren. Iedereen die zich tegen een referendum keert, keert zich tegen de bevolking van Schotland, zei ze. Het feit dat ze geen absolute meerderheid haalde, maakt het voor Johnson psychologisch iets eenvoudiger terug te duwen, maar Sturgeon is klaar voor gevecht. De kans is groot dat de zaak vroeg of laat voor een rechter zal komen. Uit opiniepeilingen blijkt overigens dat er ongeveer evenveel Schotten voor een referendum zijn als er tegen. In 2014 stemden de Schotten in een referendum tegen onafhankelijkheid.Winst ConservatievenOp den duur wordt Schotland dus een hoofdpijndossier voor Johnson, maar de regionale en lokale verkiezingen van vorige week pakten goed voor hem uit. De Conservatieven sleepten opnieuw een Labour-bastion in Engeland in de wacht, nadat de partij in de parlementsverkiezingen van 2019 al veel stemmen kreeg in districten die vaak decennia Labour stemden. In Hartlepool, noordoost-Engeland, wonnen de Conservatieven in tussentijdse verkiezingen voor het eerst sinds 1974 een zetel. Daarnaast wonnen de Conservatieven ruim tweehonderd zetels in regionale raden in Engeland, terwijl Labour en bijna driehonderd verloor, aldus de stand zaterdagavond.

Lees ook Labour glijdt verder af met verlies van bolwerk aan Johnson

Er was ook goed nieuws voor Labour. In Londen hoopte Sadiq Kahn nog steeds op een tweede termijn als burgemeester en het leek wel of Wales zich op een andere planeet bevond. In verkiezingen voor het regionale parlement Senedd behaalde de partij een van de beste resultaten ooit en zal voor de zesde achtereenvolgende keer de regering vormen. Labourman Mark Drakeford kreeg van de kiezers veel krediet voor de kalme en behoedzame manier waarop hij de drie miljoen inwoners van Wales door de coronacrisis loodst. Kan Labour in Engeland iets leren van Wales? Gevraagd naar zijn succesformule zei Drakeford dat hij had laten zien dat Labour in staat is om in de behoeften van de bevolking te voorzien. Vergelijkbare verklaringen hadden de Labour-burgemeesters van Liverpool en Manchester die ook herkozen werden. Ze hadden laten zien, zeiden ze, dat Labour zich lokaal inzet voor beter onderwijs, voor een beter openbaar vervoer, voor lokale ondernemingen en een beter klimaat.Houterig optredenLabourleider Keir Starmer, die een jaar geleden de leiding nam bij het hopeloos verdeelde Labour, kan die succesformule niet zomaar kopiëren: hij is leider van de oppositie in Westminster en heeft geen uitvoerende macht. Hij moet het hebben van een overtuigend verhaal. En dat verhaal ontbreekt. Labour, zei de burgemeester van Groot-Manchester, Andy Burnham „heeft de emotionele connectie met mensen verloren.” Starmer, zei één politiek analist, verzuimde tijdens de pandemie te werken aan een visie voor het land na de crisis, zoals Labour dat wel tijdens de Tweede Wereldoorlog had gedaan. Daarnaast was er kritiek op Starmers houterige optreden. Vergeleken met de volkse wervelwind Johnson komt Starmer stijfjes en afstandelijk over.

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *