Worden Nederlandse kinderen te soft opgevoed?




Betrokken volwassene zonder kinderen: „Ik heb in het buitenland gewoond en het valt me op dat Nederlandse kinderen zo hard schreeuwen vergeleken met kinderen uit andere landen. Dat ze het gangpad in de supermarkt blokkeren, met winkelwagentjes spelen. Ik zie het als een teken van een te toegeeflijke opvoeding. De Nederlandse kinderen zijn volgens de onderzoeken de gelukkigste ter wereld, maar zijn ze niet een beetje te gelukkig? Te weinig bereid om zich in te spannen voor een groter collectief, een land waarin we gezamenlijk moeten investeren om onze welvaartsstaat te behouden? Zou er door ouders niet wat restrictiever moeten worden opgetreden? Ik denk aan duidelijkere regels, vaker ‘nee’ zeggen, zich leren inspannen zonder aanstellen, strengere consequenties. Iets minder ik-gericht en iets meer wij-gericht?”
Naam is bij de redactie bekend. (Deze rubriek is anoniem, omdat moeilijkheden in de opvoeding gevoelig liggen.)

Niet moraliseren

Stijn Sieckelinck: „Als Belgische vader van twee kinderen die in Nederland opgroeien, kan ik volmondig beamen: Nederlandse kinderen zijn veel luider dan de kinderen over de grens.
„Al sinds de verlichting staat dit land bekend om zijn autoritatieve of warm begrenzende opvoedstijl die meestal tot luidruchtige én gelukkige kinderen leidt. Wat u ‘softe opvoeding’ noemt, komt steeds weer in onderzoek bovendrijven als de beste opvoedstrategie. Omdat de posities niet altijd helder bepaald zijn, zullen kinderen wel eens te veel vrijheid nemen en tot de orde moeten worden geroepen. De opvoeder moet zich dus wel degelijk ‘inspannen om het kind te laten ontsnappen aan de tirannie van het ik en het hier en nu: alles en wel nu meteen’, zoals de Franse pedagoog Philippe Meirieu stelt.
Stijn Sieckelinck is opvoedfilosoof en lector jongerenwerk aan de Hogeschool van Amsterdam
„Maar uw suggestie dat kinderen niet meer weten wat werken is, terwijl steeds meer jongeren bijbanen hebben, is misplaatst. Jongeren hebben ook behoefte aan een collectief, maar niet aan gemoraliseer van een generatie die zelf door en door geïndividualiseerd is.
„Ook staat in veel gemeenten de speelruimte onder druk. Dan wordt de supermarkt extra aantrekkelijk.”
„In het weekend vraag ik mijn eigen kinderen soms om hun ‘Belgische knopje’ aan te zetten: dan gaat het volume omlaag, maar gehoorzamer worden ze er niet van.”
Help hen rekening te houden met anderen
Bas Levering: „Deze vraag gaat overal over, ik beperk me tot een paar onderdelen. Regels zijn er niet om het gemakkelijker te maken voor ouders, maar om kinderen te helpen hun weg te vinden in een beregelde sociale wereld. Kinderen worden egocentrisch geboren en gaan niet vanzelf rekening houden met anderen, daar moeten ze echt mee geholpen worden. Je moet je daar als ouders voor inspannen.

Praat mee met NRC

Onderaan dit artikel

kunnen abonnees reageren.

Hier leest u meer over reageren op NRC.nl
.
Bas Levering is hoofdredacteur van Pedagogiek in Praktijk.
„Je kunt kinderen gelukkig goed uitleggen dat regels een functie hebben in het omzien naar anderen: waarom het rustiger mag, of waarom ze niet in restaurants langs tafeltjes moeten rennen.
„Kinderen in het buitenland worden niet minder lawaaiig geboren, maar wel harder aangepakt. Zo zien we tot onze schrik op de Franse camping ineens een hand uitschieten om ze tot de orde te roepen. Dat leidt tot kinderen die op het oog tussen de lijntjes lopen, maar veroorzaakt gemakkelijk stiekem gedrag. Het ‘wij-gerichte’ dat u zoekt, wordt zo alsnog van binnenuit ondermijnd.
„Als pedagoog maak ik me drukker om de verminderde tolerantie voor kinderen. Uit onderzoek uit 2008 bleek dat 31 procent van de kinderloze volwassenen voor ‘kindvrije zones’ in de openbare ruimte was. Maar kinderen horen er gewoon bij.”

Nieuwsbrief
NRC Opvoeden

De beste opvoedstukken en tips voor kinderen, jongeren en hun (groot)ouders

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *