Ze zingen! (daar zorgt Brandon voor)




Wanhopig was hij niet hoor, zegt hij als ik hem opbel. Ook niet extreem bang, zoals sommigen van zijn vrienden. Het ging eigenlijk prima. Hij kreeg wat overheidssteun en was bezig om zijn huis in Wichita, Kansas op te knappen: de goedkoopste bouwval die hij kon vinden toen hij, na een paar maanden lockdown in zijn appartement in New York, terugkeerde naar het ‘boerenland’ waar hij is opgegroeid. Zijn ouders wilden hem uit angst voor het virus niet te logeren hebben, dus besloot hij om een huis dicht bij ze te kopen. Hij is al negen maanden aan het klussen; het wordt nu eindelijk een beetje comfortabel. Brandon Ethridge (53) is geen muzikant die gedisciplineerd studeert – natuurlijk staat er een piano in de kamer, maar als er geen optreden of opname aanstaande is, doet hij liever iets anders. Hij werkt gewoonlijk als muzikaal directeur van grote musicals. Verder tourt hij de wereld rond met Queen Extravaganza, de Queen-coverband rond zanger Marc Martel. Gekte, drukte, het ongebonden leven uit een koffer. Mooi. Maar de stilte van nu is dat ook. Met sociale media is Ethridge niet bijzonder handig. Hij plaatst al jaren sporadisch muziekfilmpjes op zijn YouTube-kanaal, voor hooguit een paar duizend kijkers. Maar toen kwam de bestorming van het Capitool op 6 januari, en het korte ooggetuigenverslag van ‘Elizabeth from Knoxville’, die meldde ‘maced’ (met pepperspray bespoten) te zijn en haar ogen maar bleef deppen met een handdoek met, zo twitterden sceptici al gauw, een rauwe ui erin om de tranen op te wekken. „Kan iemand dit alsjeblíeft op muziek zetten?”, schreef iemand.Om twee uur ’s nachts was Ethridge klaar. Dertig seconden danst zijn pianospel met ‘Onion Elizabeth’ mee – wenend, woedend, opgefokt. Een totaaldrama, waarna hij met uitgestreken gezicht van zijn kruk opstaat. Hij postte het filmpje de volgende dag en zag vervolgens hoe duizenden, tienduizenden en tenslotte 2,3 miljoen mensen genoten van deze ‘mini-musical’. Door de absurditeit van de situatie in noten te vangen maakte hij woorden voor heel even overbodig. Sindsdien componeerde Ethridge nog elf mini-musicals, waarvan eentje op verzoek van tv-zender CBS, die hem vroeg om de emotionele achtbaan van een groot basketbal-tournooi met zijn spel te omlijsten. Op zijn YouTube-kanaal staan onder meer de sjamaan van het Capitool, televangelist Kenneth Copeland en Donald Trumps advocaat Michael van der Veen. Ze zingen! Voor wie het horen wil.Op gouverneur Andrew Cuomo na ontbreken linkse politici in Ethridges groeiende catalogus. Er zijn er genoeg die om een muzikale behandeling schreeuwen, maar – hij stokt en weegt zijn woorden – dat is riskant. In de huidige cancel culture zou het hem z’n reputatie kunnen kosten. Bij Joe Biden is er overigens nog een reden: die stem. Daar valt geen noot bij te bedenken.

Een versie van
dit artikel
verscheen ook in

NRC in de ochtend
van 16 april 2021

Written by 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *